تحلیل سیستمی فعالیتهای بندری در توسعه دریامحور جمهوری اسلامی ایران و ارائه راهکارهای سیاستی
نویسندگان
1 مدیرکل دفتر مطالعات راهبردی، برنامه، بودجه و تحول اداری سازمان بنادر و دریانوردی ایران. تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری رشته مطالعات نوآوری و توسعه فناوریهای راهبردی، موسسه تحقیقات سیاست علمی کشور، تهران، ایران.
3 استادیار گروه پژوهشی سیاست فناوری و نوآوری، موسسه تحقیقات سیاست علمی کشور. تهران، ایران.
4 عضو هیئت علمی پژوهشکده تحقیقات راهبردی مجمع تشخیص مصلحت نظام، تهران، ایران.
doi
10.30507/jmsp.2025.515854.2809چکیده
توسعه دریامحور یکی از راهبردهای کلیدی جمهوری اسلامی ایران در راستای بهرهبرداری بهینه از ظرفیتهای اقتصادی، تجاری و ژئوپلیتیکی کشور است. بنادر بهعنوان گرههای حیاتی زنجیره تأمین و حملونقل دریایی، نقش اساسی در تحقق این راهبرد ایفا میکنند. در این پژوهش، با استفاده از رویکرد تحلیل سیستمی، فعالیتهای بندری ایران از ابعاد کارکردی ـ ساختاری مورد بررسی قرار گرفته است و به شناسایی ضعفهای ساختاری موجود در هریک از زیرکارکردهای حوزه فعالیتهای بندری پرداخته شده است تا درنهایت با ارائه راهکارهای سیاستی و بهبود و اصلاح این زیرکارکردها، کارکردهای نهایی محقق شوند و در انتها هدف اصلی یعنی توسعه دریامحور محقق گردد. نتایج تحلیل نشان میدهد که پایینبودن میزان ترافیک کانتینری نسبت به کشورهای منتخب منطقه، توجه ناکافی به هوشمندسازی بنادر، سرمایهگذاری پایین بخش خصوصی در بنادر کشور و پایینبودن سهم کشور از بازار منطقهای بانکرینگ ازجمله مهمترین چالشهای اصلی توسعه دریامحور کشور در بخش فعالیتهای بندری بهشمار میآیند. در راستای رفع چالشهای احصاءشده، مهمترین راهکارهای سیاستی ازجمله استفاده از دیپلماسی منطقهای در افزایش ترافیک کانتینری (کالاهای خاص)، تدوین و پیادهسازی مدل سرمایهگذاری شرکتهای دانشبنیان متناسب با شرایط بنادر کشور، ایجاد نظام سرمایهگذاری مطلوب با محوریت جذب سرمایه، انعقاد قراردادهای ارزی ریالی و ارائه تضامین اصل سرمایه از طریق صندوق توسعه ملی برای کاهش ریسک سرمایهگذاران و افزایش ظرفیت تولید سوختهای کم سولفور با قیمت رقابتی پیشنهاد شده است. اجرای این راهکارها میتواند به تقویت جایگاه ایران در تجارت دریایی منطقهای و بینالمللی کمک کرده و مسیر توسعه پایدار دریامحور را هموار سازد.