خط مشی سیاسی دولت آمریکا در کمک به دولت اندونزی در واقعه تسونامی
نویسندگان
1 استاد علوم سیاسی دانشگاه بینالمللی اسلامی مالزی
doi
چکیده
در ۲۶ دسامبر 2004، زمین لرزه و تسونامی نواحی شمال و غرب سواحل سوماترا و جزایر کوچک و دور دست این منطقه را در برگرفت. میزان تلفات جانی ناشی از این حادثه در کشور اندونزی ۱۲۸۷۱۵ نفر اعلام شد. دولتهای استرالیا، هندوستان، ژاپن و آمریکا به دنبال وقوع این حادثه اقدام به تشکیل یک گروه همکاری در جهت تنظیم و تقویت فرآیند مساعدت به حادثهدیدگان نمودند که در ششم ژانویه ۲۰۰۵ در اجلاسی که در جاکارتا برگزار گردید، این گروه همکاری، تمامی مسئولیتهای خود را به سازمان ملل متحد واگذار نمود. از میزان شش میلیارد دلاری که مقرر شده بود از سوی کشورهای پیشرفته در بازسازی ده کشور صدمه دیده اختصاص یابد، مقدار قابلتوجهی به کشور مسلماننشین اندونزی اعطاء گردید. طبق اعلام جراید، دو سوم از تلفات جانی در حادثه تسونامی متعلق به این کشور بوده است. سرازیر شدن سیل بیشتر کمکها به این کشور دلالت بر وجود چند عامل دارد: نگرانی اکثر مردم جهان از وقوع یکی از هولناکترین زمین لرزهها در چهل سال اخیر و حادثه تسونامی که منجر به کشته شدن جمع زیادی از مردم شد. به نظر نویسنده، علاوه بر وجود انگیزههای بشردوستانه در انجام این مساعدتها، اهداف اقتصادی و سیاسی قابل توجهی نیز در طراحی و برنامهریزی این اقدامات از سوی هر دو طرف پیگیری شده است. مؤلف در این نوشتار در صدد است تا به دو پرسش پاسخ دهد: انگیزه اصلی کشورهای اعطاء کننده کمکها، به ویژه آمریکا به جز ملاحظات بشردوستانه چه بوده است؟ واکنش دولت اندونزی در دریافت این کمکها در عمل چگونه بوده و چه نتایجی را در برداشته است؟
