چالشهای سیاستگذاری کلان و ساختار نهادی مدیریت منابع آب در ایران پس از انقلاب اسلامی
نویسندگان
1 گروه علوم سیاسی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران.
2 گروه علوم سیاسی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران.
3 گروه علوم سیاسی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران.
doi
10.30507/jmsp.2025.537200.2831چکیده
یکی از مهمترین مسائل پیشروی نظام حکومتی ایران بهطورکل و دولتها بهطورخاص بعد از انقلاب سال 1357 مسئله مدیریت منابع آبی و سیاستگذاری متناسب با وضعیت آب بوده و است؛ لیکن این مدیریت و سیاستگذاری همواره با چالشهای متعددی روبهرو بوده است. پژوهش حاضر به بررسی چهارچوب سیاستگذاری کلان و ساختار نهادی مدیریت منابع آب در ایران پس از انقلاب اسلامی میپردازد. در همین راستا پرسش اصلی پژوهش عبارت است از اینکه ضعفها و چالشهای کلیدی در ساختار سیاست مدیریت آب در ایران چیست و چگونه بر حکمرانی و تخصیص منابع در حوضه آب تأثیر میگذارد؟ در این پژوهش از روش تحلیل کیفی و مصاحبه و همچنین از طریق مرور اسنادی و منابع پیشین و بررسی پژوهشهای موجود استفاده شده است. هدف کلی این پژوهش ارزیابی اثربخشی ساختار سیاستگذاری کلان و ترتیبات نهادی با این فرضیه است که کاستیها، ناکارآمدیها و ترویج الگوهای مصرف ناپایدار منابع آبی ریشه در چهارچوب سیاستگذاریهای کلان و مبانی ساختار نهادی در حوزه مدیریت منابع آب در ایران دارد. یافتهها نشان میدهد بخش عمده ناکارآمدی سیاستگذاری مدیریت آب ایران و چالشها در این حوزه از چندین عامل کلیدی، ازجمله تمرکز محدود بر راهحلهای مبتنی بر عرضه، فرایندهای ضعیف تصمیمگیری و چالشهای سازمانی ناشی میشود.