راهبردهای حفاظت از فن آوران بومی (گنجینه های زنده بشری). مطالعه موردی: کرمان
نویسندگان
1 استادیار و عضو هییت علمی پژوهشکده مردم شناسی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری تهران - ایران
doi
10.22054/qjik.2023.67042.1310چکیده
اهمیت فن آوران بومی کهنسال به عنوان حاملان میراث فرهنگی ناملموس و پاسداری از آن بهطور گستردهای از طرف جامعهی جهانی شناخته شده است. حفاظت بهینه از ایشان، به عنوان تضمین ادامهی توسعه دانش و مهارت و انتقال آنها به نسلهای جوانتر از دغدغههای مهم امروزین یونسکو و نهاد میراث فرهنگی میباشد. این پژوهش به دنبال طرح مسله تعیین راهبردهای حفاظت و پاسداری از حاملان میراث فرهنگی بوده و با استفاده از تجارب کشورهای دیگر، به مقایسه مسله طرح شده در ایران پرداخته است. مطالعه موردی در شهر کرمان و در خصوص فنآوران این شهر با نمونه گیری هدفمند و با استفاده از مطالعه مردمنگارانه و بهرهگیری از تکنیکهای مصاحبه ، تفسیر آنها و استخراج درونمایههای فرعی و اصلی انجام پذیرفته است. آنچه از این مطالعه بدست آمد موید این مسله مهم است که در ایران مسله حفاظت از حاملان کهنسال میراث فرهنگی با توجه به روند رو به رشد سالمندی و مسایل مترتب بر آن که تهدیدی جدی برای از دست رفتن گنجینههای دانش بومی محسوب میگردد باید با همکاری نهادهای گوناگون و میراث فرهنگی پیگیری و راهبردهای موثر اتخاذ گشته و تهدیدها به فرصت بدل شوند.