همسنجی فقرات "درباره سه دگردیسی" نیچه با عهد جدید
نویسندگان
1 گروه فلسفه، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
2 گروه فلسفه، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
doi
10.58209/jpt.5.1.63چکیده
زبان نمادپرداز و شاعرانه نیچه، افزون بر مداقه درونمتنی، به خوانشی میانمتنی نیاز دارد. نیچه فیلسوفی است که کمر به نابودی کهنارزشها بسته است، او هرچند تربیتی مذهبی داشت، اما فلسفهاش را میتوان نقد همهجانبه نگرش مسیحی، توصیف کرد. در این جستار، به شرح و تفسیر فصل "درباره سه دگردیسی" از کتاب "چنین گفت زرتشت"، با تاکید ویژه بر نگاه احتمالی نیچه به فقرات عهد جدید، پرداخته میشود. همچنین کوشش خواهد شد که عبارات طعنهآمیز آن، با عناصر بنیادین اندیشه مسیحی، همسنجی شود و با مواجهه با قطعات پراکنده این فیلسوف، کلیت نظام آشکارتر گردد؛ این پژوهش میخواهد با حرکتی رفت و برگشتی میان جزء و کل، به فهمی دقیقتر از ذهن و زبان غریب نیچه در فقره سه دگردیسی تقرب جوید. شاید نتیجه این تلاش نشاندادن این باشد که مسیحیت نهادینهشده در درون نیچه او را وامیدارد، که با مسیح علیه آیین مسیحیت برآشوبد.