نقش دالانهای جریان باد در ارتقاء تابآوری در شهرهای کهن کویری (مطالعه موردی: شهر یزد)
نویسندگان
1 دانشکده محیط زیست، پردیس دانشکده های فنی - دانشگاه تهران
2 دانشکده محیط زیست، پردیس دانشکدههای فنی، دانشگاه تهران
3 دانشکده محیط زیست، پردیس دانشکدههای فنی، دانشگاه تهران
4 دانشکده محیط زیست، پردیس دانشکدههای فنی، دانشگاه تهران
5 دانشکده محیط زیست، پردیس دانشکدههای فنی، دانشگاه تهران
doi
10.22054/qjik.2021.57919.1247چکیده
غفلت از شاخصهای بنیادین اکولوژیک شهری منجر کاهش تابآوری در برابر تغییر شرایط محیطی میشود. سیستمهای اجتماعی- اکولوژیک کهن نتایج چندین هزاره مداخلات درسیمای سرزمین و ذخیرهگاهی ارزشمند از تجربیات موفق و ناموفق است که میتواند به عنوان محرک یا بازدارنده تصمیمات در فرایندهای برنامهریزی آتی عمل نماید. هدف مطالعه حاضر استنتاج اصول و قواعد عقلانیت اکولوژیک حاکم بردالانهای جریان باد و ارائه راهبردهای ساختاری-عملکردی در شبکههای اکولوژیک شهرهای کهن کویری (شهر یزد به عنوان مورد مطالعاتی) به منظور ارتقاء تابآوری است. روش تحقیـق بـر مبنـای تحلیـل محتـوای ادبیـات موضوع، به بازبینی اهمیت دالانهای اکولوژیک در ارتقاء تابآوری شهری، استنتاج اصول عقلانیت اکولوژیک میپردازد و سـپس با تحلیـلی اکتشـافی، اصول و قواعد عقلانیت اکولوژیک حاکم بر شبکههای دالانی جریان باد در شهر یزد، در سه مقیاس کلان (شهری-فراشهری)، میانی (محلهای) و خرد (بناهای ساختمانی) بازشناسی میشود. نتایج مطالعه حاکی از آن است که الگوهای ساختاری-عملکردی، موقعیت قرارگیری و جهت گیری، تناسبات و نظم هندسی، اتصالات و ارتباطات، جنس و رنگ مصالح، تنوع ساختاری-عملکردی و ترکیب ساختاری-عملکردی در دالانهای جریان باد و راهبردهای بازآفرینی ساختاری-عملکردی مبتنی بر عقلانیت اکولوژیک در شبکههای دسترسی و دالانهای شهری از اهمیت قابل توجهی در ایجاد شبکههای اکولوژیک و ارتقاء تابآوری برخوردار است.