چالشی دیگر در پیوند با اثبات سرایندۀ‎ عشّاق‌نامه

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

2 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

doi
10.48308/hlit.2025.237102.1339
چکیده

ده‌نامه سرایی یا آفرینش ده فصل در ادبیات فارسی تاریخی نسبتاً کهن دارد و اوج آن را باید نیمۀ دوم قرن هفتم و نیمۀ‌ اول قرن هشتم دانست و برترین نمونه‌های این‌گونۀ‌ ادبی از سوی شاعرانِ مطرح این دوره پدید آمده‌اند. در این میان «عشّاق‌نامه» که به نام‌های دیگری نیز خوانده شده است، از حیث انتساب و معرفی سراینده به چالش‌هایی درافتاده و میان دو نام فخرالدّین عراقی و عزّالدین عطایی تبریزی گرفتار آمده است. اینک در پژوهش حاضر که به شیوۀ کتابخانه‌ای و منبع‌پژوهی مستقیم تدوین یافته است تلاش کرده‌ایم تا با دلایل عقلی و نقلی از نام شاعرِ این اثر رفع ابهام کنیم. سرانجام با طرح بیش از ده دلیل، از دیدگاه خود موفق شده‌ایم تا عشّاق‌نامه را به مالکیّت فخرالدین عراقی درآوریم. این در حالی‌ است که در سال‌های اخیر، بنا به دلایلی از جمله پیداشدن نسخۀ خطی سفینۀ‌ تبریز این اثر از عراقی بازپس گرفته شده بود.