بررسی تاثیر ترکیب هزینههای بخش سلامت بر رشد درآمدی کشور درراستای سیاستهای کلی نظام سلامت
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت دولتی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد میانه، میانه، ایران
2 استادیار گروه مدیریت دولتی،دانشکده علوم انسانی،دانشگاه آزاد اسلامی واحد میانه،میانه ، ایران
3 دانشجوی دکتری رشته اقتصاداسلامی ، دانشکدهی علوم انسانی ، دانشگاه آزاداسلامی واحد میانه ، میانه، ایران.
4 استادیار گروه علوم اقتصادی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاداسلامی واحد مرند ، مرند ، ایران
doi
10.30507/jmsp.2024.446534.2708چکیده
مطالعه حاضر با هدف بررسی ترکیب هزینههای عمومی و خصوصی بخش سلامت بر رشد درآمدی در دهکهای مختلف جمعیتی کشور ایران در راستای نظام کلی سلامت با استفاده از مدل رگرسیون چندکی برای سالهای ١٣٩٩-١٣٧٠ انجام شده است. نتایج برآورد نمونه نشان میدهد یک رابطه منفی و معنادار، بین نابرابری درآمد، نرخ ارز، نرخ تورم و نرخ بیکاری با رشد تولید ناخالص داخلی هر خانوار در تمام دهکها وجود دارد و با حرکت به سمت دهکهای بالای خانوار، رشد تولید ناخالص داخلی سرانه کاهش یافته است. هزینههای خصوصی و دولتی برروی بخش سلامت و نرخ باسوادی در همه دهکها تاثیر مثبت بر رشد تولید ناخالص داخلی سرانه خانوار داشته است و این اثر در دهکهای بالای جامعه منجر به افزایش رشد تولید ناخالص داخلی سرانه شده است. برخورداری افراد از سطوح بالای آموزشی، افزایش جمعیت، نرخ بالای بیکاری و تورم علاوه بر تأثیری که بر میزان درآمد و توزیع درآمد آنان میگذارد، میتواند بر کیفیت زندگی آنان نیز مؤثر باشد و از این طریق سبب بهبود یا بدتر شدن وضعیت سلامتی و در نتیجه افزایش یا کاهش رشد تولید ناخالص داخلی سرانه آنها در جامعه گردد. نتایج مطالعه به اهمیت موضوع جهت برنامهریزی در حوزه سلامت (هزینههای عمومی و خصوصی) تلقی میگردد. ولی باید به این موضوع توجه شود که بهتر است با توجه به سهم زیاد هزینههای عمومی بخش سلامت در ایجاد نوسانات، استفاده از مخارج عمرانی سلامت بعنوان اهرم سیاستگذاری مالی بر مخارج جاری سلامت ترجیح داده شود.