ارزشیابی الگوی تحقق سیاستهای کلی نظام مبتنی بر شاخصهای بینالمللی: رهنمودهایی برای ارتقای ماده 83 قانون مدیریت خدمات کشوری
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری رشته تصمیمگیری و خطمشیگذاری عمومی، دانشکده معارف اسلامی و مدیریت، دانشگاه امام صادق (ع)، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری رشته خطمشیگذاری عمومی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری رشته مدیریت تولید و عملیات، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
4 استادیار، گروه حکمرانی، دانشکده حکمرانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.30507/jmsp.2024.411329.2624چکیده
طبق ماده (83) قانون مدیریت خدمات کشوری، سازمان اداری و استخدامی کشور موظف است بر اساس شاخصهای بینالمللی جایگاه و میزان پیشرفت کشور را در مقایسه با سایر کشورهای جهان تعیین کند. بر این اساس، این پژوهش، تحلیلی بر گزارش تدوین شده توسط سازمان مذکور ارائه داده و ضمن بررسی نقاط ضعف و قوت آن، پیشنهادهایی درخصوص اصلاح قانون و سازوکارهایی برای بهبود و ارتقای گزارش تدوین شده مطرح کرده است. این پژوهش برای جمعآوری داده از روش برگزاری گروه کانونی استفاده کرده و از روش تحلیل مضمون برای تجزیهوتحلیل دادهها بهره برده است. طبق یافتههای پژوهش یکی از مهمترین ملاحظات مربوط به گزارش مذکور، عدم ارائه تفسیر مناسب از هدف اصلی این ماده یعنی تعیین جایگاه و میزان پیشرفت کشور است. بر این اساس در گزارش تنظیم شده توسط سازمان اداری و استخدامی کشور، بهجای تعریف «پیشرفت» طبق ارزشهای دینی و ملی و تعیین جایگاه کشور طبق آن، به گردآوری اطلاعات شاخصهای بینالمللی بسنده شده است. همچنین بسیاری از شاخصهای مورد استفاده در گزارش مذکور به لحاظ اصول و مبانی روششناسی و گردآوری داده محل تأمل جدی هستند. این در حالی است که بررسیهای صورتگرفته بیانگر لزوم استفاده از عبارات «قانون اساسی و سیاستهای کلی» بهجای «سند چشمانداز» در متن قانون و طراحی شاخص ترکیبی بومی مبتنی بر عدالت و پیشرفت بر اساس اسناد بالادستی بوده تا برایناساس امکان سنجش میزان و جایگاه پیشرفت کشور مبتنی بر مقتضیات بومی فراهم آید.
