مروری بر دانش بومیگیاهشناسی، تاریخچهو اهمیت آن
نویسندگان
1 ارشد مردم شناسی دانشگاه آزاد اسلامی
doi
10.22054/qjss.2015.1235چکیده
چکیده آنچه را که در گستره هستی با عنـوان طبیعت سبز نامیدهاند، چیزی نیست جز راز بقاء، سلامتی و زندگی همه موجودات زنده بر روی کره خاکی. گیاه این نعمت بزرگ و بی همتای الهی د رانواع گونهها، رنگها و مزهها تنها آفریدهای است که غذای جسم و روح بشر را تأمین میکند. آنگاه که انسان پا به عرصه جهان نهاد پیش از هر چیز گیاهان نیاز های او را برآورده نموده و ایشان را به آسایش و آرامش رساندند. انسان براساس دیدهها و تجربیاتش به آگاهی لازم در استفاده از گونههای گیاهی دست یافت و در طول عمرخود از آن بهرهمند گردید. رفته رفته با گذشت دهها هزار سال تا کنون براساس شواهد و قرائن موجود تغییرات زیادی در محیط زیست بوجود آمده، همچنین با تفکّر و پیشرفتهای علمی و فنی آدمی این دگرگونیها وارد زندگی روزمره گردیدهاند. اگر چه طبیعت تا پیش از این از مطلوبیتی بینظیر برخوردار بود امّا امروزه با روند برق آسای صنعتی شدن و ورود تکنولوژیهای روز، نابودی بستر سبز گیاهان و علم کهنسالان فراموش شده را نظارهگر هستیم. از این رو برای جلوگیری از مرگ طبیعت و اندوختههای مربوط به آن، اهمیت و توجه به دانش محلی گیاهشناسی تنها راه کمک به بقاء و زندگی بشر به شمار میآید. بدین ترتیب راه برای پژوهشـگران، متخصصان در علم و صنعت و عامه مردم در مطالعه، حفظ و مصرف گیاهان هموار خواهد شد. این مقاله برآن است تا با مروری در گذشته تاریخی انسان به یادآوری و معرفی شیوههای گذشتگان در بهرهمندی از گیاهان و قدرت سودآوری آنها به اهمیت موضوع بپردازد. بدین ترتیب آنچه را که خواننده دنبال خواهد نمود براساس مطالعات کتابخانهای و اسناد و مدارک موجود، توسط نگارنده جمعآوری و ارائه خواهد شد.