قوم گیاه شناسی گیاهان غیر علوفهای منطقه دلیکما (درهای کوهستانی در زاگرس مرکزی)
نویسندگان
1 دانشیار مرتعداری دانشگاه علوم کشاورزی گرگان
2 ارشد مرتعداری دانشگاه علوم کشاورزی گرگان
3 عضو هیات علمی دانشگاه بهبهان
doi
10.22054/qjss.2015.1237چکیده
چکیده دانش بومی بخشی از فرهنگ منحصر به فرد هر سرزمین است که در جهت سازگاری با شرایط محیطی خاص زیست بوم از طریق تجربه حاصل شده است و به مرور به بخشی از فرهنگ اجتماعی و تولیدی آن جامعه تبدیل شده است. اتنوبوتانی نزدیکترین روش ممکن برای مطالعه دانش مردم از کاربردهای متعدد گیاهانی است که آنها بکار میبرند. این مطالعه بخشی از تحقیق گستردهای است که در زمینه دانش بومی گیاهشناسی در میان ایل طیبی و در منطقه دلیکما (درهای کوهستانی از ییلاقات شهرستان دهدشت) در استان کهگیلویه و بویراحمد انجام شده است. در این مطالعه که یک پژوهش کیفی در مقوله گیاه قوم شناسی است، از تکنیکهای کیفی گردآوری اطلاعات مانند مصاحبه بدون ساختار و مشاهده مشارکتی استفاده شده است. در مجموع 189 گونه شناسایی شد که از این میان 68 گونه گیاهانی بودند که استفاده غیرعلوفهای داشتند. از گیاهان شاخص منطقه میتوان به آویشن دنایی، کاکوتی، بلوط و انواع گونها اشاره کرد. موارد مورد استفاده این گیاهان شامل استفادههای دارویی، غذایی، تهیه ابزار، ساختمانسازی و استخراج شیرهها و عصارههای صنعتی بود. مردم بومی دانش کافی در مورد زمان رویش، فصل برداشت، روش چیدن، خشک کردن و ساخت انواع ابزار، استخراج انواع شیرهها و کاربردهای متفاوت دارویی هر گیاه داشتند. متاسفانه به دلیل از بین رفتن سنتها، حجم زیادی از دانش بومی در حال از بین رفتن است. محققان گیاهشناسی قومی میتوانند نقش مهمی در ثبت و ماندگار کردن این فولکلور غنی نانوشته پیش از این که در میان شتاب اخیر تمدن از بین رود، بازی کنند.