پژوهشی بر طلاکاری جیوه ای بر روی نقره

نویسندگان

1 استادیارگروه باستان شناسی،واحد ابهر،دانشگاه آزاد اسلامی،ابهر،ایران.

2 دانشجوی دکتری باستان شناسی،گروه باستان شناسی،واحد ابهر،دانشگاه آزاد اسلامی،ابهر،ایران.

3 استادیارگروه باستان شناسی،واحد ابهر،دانشگاه آزاد اسلامی،ابهر،ایران.

doi
10.22054/qjik.2021.45771.1166
چکیده

طلاکاری جیوه ای روشی است که در دوره ساسانی برای تزئین آثار نقره به کار رفته است.این روش دارای ویژگی هایی است که باعث اتصال محکم لایه طلا به پایه نقره شده و لایه طلا با گذشت بیش از هزار سال از اثر جدا نشده است.در این تحقیق به معرفی طلاکاری جیوه ای پرداخته شده و این پرسش مطرح شده است که چه عاملی باعث دوام لایه طلا بر روی سطح نقره، بوده است؟هدف از این پژوهش، یافتن شباهت‌ها و تفاوت‌ها بین اثر نقره دوره‌ی ساسانی و نمونه های حاصل از انجام تجربه های آزمایشگاهی است که منجر به شناخت چگونگی اجرای این روش و همچنین دلیل پایداری لایه طلا بر روی سطح نقره شده است.برای این منظور، طلاکاری جیوه ای بازیابی و اجرا شده و با یک نمونه قدیمی به عنوان شاهد مورد بررسی های متالوگرافی برای شناسایی ساختار قرار گرفته است.سپس به مطالعه و بررسی بیشتر سطح پوشش و چگونگی چسبندگی لایه طلا به فلز پایه با استفاده از ( SEM ) پرداخته شده است. نتایج حاصل از بررسی ها نشان می دهد که ، پوشش طلا از نوع پوشش نفوذی است که باعث چسبندگی محکم لایه طلا به پایه نقره می گردد.