صلاحیت تکمیلی دیوان کیفری بینالمللی و صلاحیتهای ملی: کلیدهای دو در
نویسندگان
1 استادیار حقوق بینالملل عمومی در دانشکده حقوق، دانشگاه ملی آموزش از راه دور (UNED)، اسپانیا
doi
چکیده
تکمیلی بودن صلاحیت دیوان کیفری بینالمللی در صلاحیت ملی، مبنای اصلی اساسنامه رم محسوب میشود و با اصل کلی و کلاسیک دیگر یعنی حاکمیت کشورها مرتبط است. هدف ما در این نوشتار این است تا به طور ژرفتری به معضلات اصلی مربوط به اعمال صلاحیت تکمیلی دیوان کیفری بینالمللی بپردازیم. میدانیم که برای ورود به «خانه دیوان کیفری بینالمللی» باز کردن دو در لازم است: صلاحیت (Ratione Materiae) و قواعد مربوط به پذیرش. همچنین دو کلید برای باز کردن این دو در وجود دارد: مراحل مرتبط با صلاحیت دیوان و پذیرش یک قضیه. آیا وقتی «درهای صلاحیت دیوان کیفری بینالمللی گشوده است»، نیازی به همکاری دولتها برای به کارگیری صلاحیت دیوان کیفری بینالمللی باقی میماند؟ این پرسش اخیر برابر با ماده ۹۸ اساسنامه دیوان کیفری بینالمللی یعنی موافقتنامه مصونیت بر پایه تفسیر ایالات متحده، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. نتیجهگیری مشخص است تنها اعمال صحیح نقش تکمیلی میتواند دیوان کیفری بینالمللی را به ساز و کار مؤثری مبدل سازد.
