نقش نهادها در توسعۀ کارآفرینی در راستای سیاست‌های کلی تولید ملی و اشتغال

نویسندگان

1 دانشیار، گروه جغرافیای انسانی، دانشکدۀ علوم جغرافیایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

2 دانشجوی دکتری، رشتۀ جغرافیای انسانی، دانشکدۀ علوم جغرافیایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

3 استاد، گروه جغرافیای انسانی، دانشکدۀ علوم جغرافیایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

doi
10.30507/jmsp.2023.407284.2611
چکیده

  یکی از ضرورت‌های اصلی در توسعۀ کارآفرینی، توجه به نقش عوامل نهادی در سیاست‌گذاری و حکمرانی محلی است که می‌تواند ضمن حمایت از حقوق مالکیت کارا، زمینه را برای توسعۀ بنگاه‌های اقتصادی در مناطق روستایی فراهم آورد. بر این اساس، هدف از پژوهش حاضر‌، شناسایی متغیرهای نهادی مؤثر در کارآفرینی ناحیۀ روستایی نسا در شهرستان کرج است. تحقیق حاضر براساس هدف، بنیادی و کاربردی و از نظر روش گردآوری داده‌ها، توصیفی از نوع پیمایشی است. جامعۀ آماری پژوهش را ساکنان دهستان نسا در شهرستان کرج تشکیل می‌دهند که براساس روش نمونه‌گیری تصادفی و فرمول کوکران،‌ 216 نفر انتخاب شدند. ابزار پـژوهش‌ پرسش‌نامۀ محقق‌ساخته است. برای تحلیل داده‌ها از روش آماری تحلیل عاملی تأییدی، آزمون T تک‌نمونه‌ای و آزمون رتبه‌بندی فریدمن استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد خوداشتغالی با رویکرد کسب‌وکارهای خُرد خانوادگی و فاقد نوآوری، فعالیت غالبِ کارآفرینی بوده است. میانگین کل هفت عامل نهادی مؤثر در توسعۀ کارآفرینی روستایی، از جمله حقوق مالکیت، نظام پاداش‌ها، ثبات اقتصادی، هزینۀ مبادله، هزینۀ دادرسی، شفافیت و پاسخ‌گویی، و نظام آموزشی و مهارت‌آموزی، برابر با 16/2 است که کمتر از مقدار متوسط است. بالاترین میانگین را مؤلفۀ هزینۀ دادرسی با میانگین 37/2 و هزینۀ مبادله با میانگین 25/2 داشتند و کمترین میانگین به مؤلفۀ ثبات اقتصادی با 94/1 اختصاص داشت. با توجه به این یافته‌ها، وضعیت کارآفرینی مناسب نیست و لازم است ساختار نهادی در راستای سیاست‌های تولید ملی و اشتغال سازمان‌دهی شود.