تأثیر ارزش مصرف غذای محلی بر قصد رفتاری گردشگران: مورد مطالعه مناطق نمونه گردشگری روستایی اورامانات در استان کردستان

نویسندگان

1 دانش آموخته دکتری ترویج کشاورزی، گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی دانشگاه تهران، کرج، ایران.

2 استادیار گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.

3 دانشجوی دکتری توسعه کشاورزی دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی دانشگاه تهران، کرج، ایران.

doi
10.22034/iaeej.2020.224025.1512
چکیده

برای توسعه گردشگری روستایی باید رفتارهای گردشگران را مورد مطالعه قرار داد؛ زیرا درک رفتار گردشگران به ارائه مبانی علمی برای مدیریت و بازاریابی جاذبه گردشگری و افزایش عملکرد گردشگری می­ انجامد. هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر نظریه ارزش مصرف غذای محلی بر قصد رفتاری گردشگران از طریق نقش میانجی تصویر گردشگری غذا بود. جامعه آماری پژوهش، گردشگرانی بودند (1200= N) که در بهار و تابستان 1398 از مناطق نمونه گردشگری روستایی اورامانات بازدید و غذای محلی مصرف کرده بودند. با استفاده از جدول کرجسی و مورگان و به شیوه نمونه ­گیری تصادفی ساده 295 تن از آنان به‌عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ­ها پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی صوری پرسشنامه توسط پنلی از متخصصان و پایایی آن به وسیله‌ی محاسبه آلفای کرونباخ (838/0- 708/0)‌ تأیید شد. اطلاعات گردآوری شده با استفاده از مدل­ سازی معادله ساختاری به روش حداقل مربعات جزیی (PLS-SEM) و نرم­افزار Smart PLS تجزیه و تحلیل شد. یافته­ های پژوهش نشان داد، تجربه غذای محلی توسط گردشگران بر مبنای نظریه ارزش مصرف تأثیر مثبت و معنی ­داری بر نگرش آن‌ها به غذای محلی دارد و همه ابعاد نظریه ارزش مصرف (ارزش سلامتی، کیفیت و طعم، قیمت، عاطفی، اجتماعی و شناختی) در سطح 99 درصد اطمینان، در ایجاد نگرش مثبت به غذای محلی تأثیرگذار بودند. در مجموع این ارزش­ ها، 61/7 درصد تغییرات واریانس نگرش به غذای محلی را تبیین کردند. به ­علاوه نتایج نشان داد، نگرش به غذای محلی بر قصد رفتاری گردشگران با نقش میانجی تصویر مقصد گردشگری غذا تأثیرگذار بوده است.