تأثیر ارزش مصرف غذای محلی بر قصد رفتاری گردشگران: مورد مطالعه مناطق نمونه گردشگری روستایی اورامانات در استان کردستان
نویسندگان
1 دانش آموخته دکتری ترویج کشاورزی، گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی دانشگاه تهران، کرج، ایران.
2 استادیار گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.
3 دانشجوی دکتری توسعه کشاورزی دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی دانشگاه تهران، کرج، ایران.
doi
10.22034/iaeej.2020.224025.1512چکیده
برای توسعه گردشگری روستایی باید رفتارهای گردشگران را مورد مطالعه قرار داد؛ زیرا درک رفتار گردشگران به ارائه مبانی علمی برای مدیریت و بازاریابی جاذبه گردشگری و افزایش عملکرد گردشگری می انجامد. هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر نظریه ارزش مصرف غذای محلی بر قصد رفتاری گردشگران از طریق نقش میانجی تصویر گردشگری غذا بود. جامعه آماری پژوهش، گردشگرانی بودند (1200= N) که در بهار و تابستان 1398 از مناطق نمونه گردشگری روستایی اورامانات بازدید و غذای محلی مصرف کرده بودند. با استفاده از جدول کرجسی و مورگان و به شیوه نمونه گیری تصادفی ساده 295 تن از آنان بهعنوان حجم نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی صوری پرسشنامه توسط پنلی از متخصصان و پایایی آن به وسیلهی محاسبه آلفای کرونباخ (838/0- 708/0) تأیید شد. اطلاعات گردآوری شده با استفاده از مدل سازی معادله ساختاری به روش حداقل مربعات جزیی (PLS-SEM) و نرمافزار Smart PLS تجزیه و تحلیل شد. یافته های پژوهش نشان داد، تجربه غذای محلی توسط گردشگران بر مبنای نظریه ارزش مصرف تأثیر مثبت و معنی داری بر نگرش آنها به غذای محلی دارد و همه ابعاد نظریه ارزش مصرف (ارزش سلامتی، کیفیت و طعم، قیمت، عاطفی، اجتماعی و شناختی) در سطح 99 درصد اطمینان، در ایجاد نگرش مثبت به غذای محلی تأثیرگذار بودند. در مجموع این ارزش ها، 61/7 درصد تغییرات واریانس نگرش به غذای محلی را تبیین کردند. به علاوه نتایج نشان داد، نگرش به غذای محلی بر قصد رفتاری گردشگران با نقش میانجی تصویر مقصد گردشگری غذا تأثیرگذار بوده است.