مطالعه بسترهای طلاق در افراد مطلقه: پژوهشی پدیدارشناسانه
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مشاوره دانشگاه علامه طباطبائی
2 دانشجوی دکتری مشاوره دانشگاه شهید چمران اهواز
3 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی دانشگاه علامه طباطبائی
4 دانشجوی دکتری جامعه شناسی دانشگاه آزاد واحد تهران مرکز
doi
10.22054/jcps.2017.7138چکیده
در سالهای اخیر با توجه به افزایش آمارهای طلاق در کشور و آسیبها و مشکلات ناشی از طلاق، توجه به علل این پدیده مورد توجه قرارگرفته شده است. هدف از پژوهش حاضر مطالعه کیفی بسترهای طلاق در تجربه افراد مطلقه شهر رشت است. از میان روشهای تحقیق کیفی برای بررسی تجربه طلاق روش پدیدارشناسی بکار گرفتهشده است. 25 شرکتکننده بهوسیله نمونهگیری هدفمند و با استراتژی نمونهگیری معیار انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها از مصاحبه نیمه ساختاریافته استفاده شد و برای تحلیل دادههای حاصل از مصاحبههای پدیدارشناسی از روش تحلیل تماتیک استفاده شد. یافتهها در زمینه بسترهای طلاق شامل 9 زیر مضمون بود که در چهار بزرگ مضمون کلان، میانی، خرد و تعاملی طبقهبندی میشود. ساختار تجربه مشارکتکنندگان نشاندهنده سیستمی بودن ابعاد طلاق، چرخشی بودن عوامل طلاق و روابط ساختاری میان بسترهای طلاق است؛ بنابراین برای هرگونه برنامه پیشگیرانه، مشاوره و مداخله در بحران طلاق باید به این روابط ساختاری، چرخشی و چند علتی توجه شود.