درک پدیدارشناسانه ی کنش اجتماعی در زندگی خوابگاهی دانشجویان دختر دانشگاه فرهنگیان
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن
2 رئیس اداره امور خوابگاه ها
doi
چکیده
در تحقیق حاضر به بررسی تجارب زیستهی دانشجویان دختر ساکن خوابگاههای دانشجویی دانشگاه فرهنگیان از کنشهای اجتماعی و درک آنها از زندگی در این اماکن پرداخته شده است. این پژوهش از نوع تحقیقات کیفی بوده و به روش پدیدارشناسی انجام گرفته است. زمان اجرای پژوهش، بهمن و اسفند سال 1393 بوده و نمونهها از میان دانشجویان ساکن خوابگاهها، با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند، انتخاب شدند. پس از اشباع اطلاعاتی، تعداد شرکتکنندگان به 16 نفر رسید. جمعآوری اطلاعات با استفاده از مصاحبهی عمیق و تجزیه و تحلیل دادهها به روش کدگذاری آزاد و انتخابی انجام شد. یافتههای حاصل از تجارب زیستهی دانشجویان، در قالب 5 مضمون اصلی و تعدادی زیرمضمون استخراج شدند. مضامین اصلی استخراج شده عبارت بودند از: دلبستگی به خوابگاه، درک همدلانه، نظمپذیری رضایتمندانه، خودکنترلی، الگوپذیری و تجربهآموزی. در این تحقیق مشخص شد که درک و تجربه دانشجویان از زندگی در این مکان، همان درکی نیست که دیگران (اعم از مسئولین دانشگاه) از این تجربه دارند. دانشجویان کنشهای مثبت زندگی در محیط خوابگاه را شامل مهارتهای زندگی، سازگاری، مسئولیتپذیری، کنترل رفتار و احساسات، تابآوری و درک متقابل میدانستند. آنها جوامع یادگیریای تشکیل داده بودند که بسیاری از مفاهیم بنیادین زندگی را از آن طریق میآموختند.