شناسایی و رتبهبندی عوامل مؤثر بر پیادهسازی اجرای خطمشی منابع انسانی با تأکید بر قانون مدیریت خدمات کشوری
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، رشتۀ مدیریت دولتی، دانشکدۀ حسابداری و مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین، قزوین، ایران.
2 استاد، گروه مدیریت، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
3 دانشیار، گروه مدیریت دولتی، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
4 دانشیار، گروه مدیریت، دانشکده مدیریت، دانشگاه علوم انتظامی امین، تهران، ایران.
5 استاد، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
doi
10.30507/jmsp.2022.302916.2306چکیده
پیادهسازی الگوی اجرای خطمشی منابع انسانی در عمل با مشکلات و موانع فراوانی همراه است. پیادهسازی الگوی اجرای خطمشی منابع انسانی نیازمند سازگاری با قانون است. هدف از پژوهش حاضر شناسایی و رتبهبندی عوامل مؤثر بر پیادهسازی الگوی اجرای خطمشی منابع انسانی با تأکید بر قانون مدیریت خدمات کشوری است. در این پژوهش، از روش مطالعۀ اسنادی برای شناسایی عوامل مؤثر بر پیادهسازی الگوی اجرای خطمشی منابع انسانی و از روشهای دلفی فازی و دیمتل فازی برای رتبهبندی عوامل مؤثر بر پیادهسازی الگوی اجرای خطمشی منابع انسانی استفاده شد. جامعۀ آماری پژوهش مدیران عالی استانداری خراسان رضوی، روش نمونهگیری در دسترس و حجم نمونه برابر پانزده نفر است. ابتدا 33 عامل اثرگذار بر پیادهسازی الگوی اجرای خطمشی منابع انسانی از مطالعات پیشین استخراج شد، در ادامه براساس مصاحبۀ اکتشافی با خبرگان عوامل شناسایی شده جرحوتعدیل گردید تا 37 عامل اثرگذار بر پیادهسازی الگوی اجرای خطمشی منابع انسانی شناسایی شود. براساس نتایج روش دلفی فازی، هفت عامل با بالاترین میزان اثرگذاری شناسایی شد و سپس براساس نتایج روش دیمتل فازی یک عامل حذف گردید و الگوی مربوطه با شش عامل با بالاترین میزان اثرگذاری، شامل دانش و مهارت تدوینکنندگان خطمشی، بیثباتی مدیریتی در اجرا، مهارتهای دانشی و فنی مجریان، سیستم نظارت و ارزیابی و ارائۀ بازخور، منابع مناسب برای اجرا و تجربۀ تدوینکنندگان خطمشی، شناسایی شد.
