اثربخشی جنگلهای دستکاشت مناطق بیابانی از جنبه خدمت اکوسیستمی ترسیب کربن (در منطقه سهقلعه – سرایان، خراسان جنوبی)
نویسندگان
1 دانش آموخته دکتری علوم مرتع دانشگاه تهران.ایران
2 کارشناس ارشد بیابان زدایی، اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری خراسان جنوبی.ایران
3 بخش تحقیقات بیابان، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران.
4 پژوهشگر بخش بیابان، موسسه تحقیقات جنگل ها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران.
doi
10.29252/aridbiom.2025.22868.2044چکیده
امروزه با آشکار شدن اثرات منفی تغییرات اقلیمی در سطح جهان، توجه ویژهای به جنگلهای دستکاشت بیابانی، به عنوان یک منبع و ظرفیت بالقوه ناشناخته برای ترسیب کربن از سوی دانشمندان صورت گرفته است. تحقیق حاضر با این هدف در منطقه سهقلعه – سرایان در استان خراسان جنوبی انجام گرفت. در گام نخست روند احیاء و توسعه جنگلهای دستکاشت منطقه مورد مطالعه با تصاویر سنجش از دوری ماهواره لندست 5 و 8 با وضوح 30 متر در بازه زمانی 1369 تا 1402 با استفاده از شاخص اصلاح شده پوششگیاهی تعدیلشده با خاک MSAVI بررسی گردید. در ادامه جهت ارزیابی میدانی، تیپهای پوششگیاهی و منطقه معرف هر یک مشخص و تعداد 5 ترانسکت 300 متری به شکل تصادفی – سیستماتیک مستقر شده و با اندازهگیری 5 پلات 4 مترمربعی در طول هر ترانسکت، میزان تراکم محاسبه گردید. از آنجا که تنها گونه غالب محدوده مورد مطالعه سیاهتاغ بود، برای تعیین دقیق وزن زیتوده تعداد سه پایه در هر تیپ، در اندازههای مختلف کفبر شده و اندام هوایی و زیرزمینی کاملا برداشت و توزین گردید. برای تعیین کربن خاک به روش والکی و بلاک، در هر تیپ، پنج نمونه خاک سطحی از عمق 15-5 سانتیمتر برداشت شد. در نهایت اندازهگیری میزان کربن گیاه به روش احتراق انجام گرفت. نتایج بررسی تغییرات مکانی و زمانی شاخص MSAVI نشان داد که مقدار آن از 057/0 در سال 1369 به 22/0 در سال 1402 افزایش یافته و این افزایش از شمال و شمالغرب به سمت شرق و جنوبشرق محدوده بوده است. میانگین تعداد پایه درختچه تاغ در تیپهای مختلف، 308 پایه در هکتار و میزان کل ترسیب کربن جنگلهای دستکاشت منطقه سهقلعه معادل 5/1063838 تن برآورد گردید که این مقدار برای هر هکتار و کل محدود موردمطالعه در بخش گیاه بهترتیب 75/106 کیلوگرم و 11346 تن و در بخش خاک بهترتیب 7/1349 کیلوگرم و 5/1052492 تن بدست آمد. بهطور کلی آنچه از ظرفیت مناطق خشک و بیابانی جهت ترسیب کربن مطرح است به سبب وسعت این اراضی است چرا که به شکل طبیعی مقدار کربن آلی خاک مناطق خشک کم است. با اینحال جنگلهای دستکاشت مناطق بیابانی نقش شگرفی در ترسیب کربن آلی ایفا میکنند.