تاثیر روش درمان تنآرامی گروهی بر کاهش اختلال اضطراب جدایی دانشآموزان
نویسندگان
1 استادیار روانشناسی و آموزش کودکان استثنائی دانشگاه علامه طباطبائی
2 استادیار روانشناسی و آموزش کودکان استثنائی دانشگاه علامه طباطبائی
3 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی و آموزش کودکان استثنائی
doi
10.22054/jcps.2016.6532چکیده
اضطراب جدایی پریشانی کودک است هنگامی که او در تجربه جدایی و یا پیشبینی جدایی از سرپرست خود میباشد. تشخیص اختلال اضطراب جدایی[1]در دوران کودکی از نظر خطر سلامت روان در سراسر عمر قابل توجه است. هدف پژوهشگر از انجام پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی روش تنآرامی گروهی بر کاهش علائم اختلال اضطراب جدایی دانشآموزان پایه اول ابتدایی بود. به همین منظور از طرح پژوهش شبه آزمایشی پیش آزمون- پس آزمون با گروه گواه استفاده شد. یک ماه بعد از پایان جلسات مداخله، مرحلهی پیگیری انجام شد. جامعه تحقیق را دانشآموزان دختر پایه اول ابتدایی مبتلا به اختلال اضطراب جدایی شهر سمنان تشکیل دادند. اعضای نمونه شامل 24 نفر بودند که با روش نمونهگیری هدفمند و بر اساس پنجمین ویرایش راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5) دارای اختلال اضطراب جدایی تشخیص داده شدند و پس از کسب رضایت والدین برای شرکت در جلسات تنآرامی گروهی به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه گمارش شدند. سپس مداخلهی تنآرامی گروهی که براساس تئوری آرمیدگی جکوبسون و به شکلی بازیگونه تدوین شده بود در ده جلسه برای گروه آزمایش اجرا گردید. به منظور تجزیه و تحلیل دادهها از آمار توصیفی و برای آزمون فرضیه پژوهش از آزمون تحلیل واریانس آمیخته دو طرفه استفاده شد. یافتهها حاکی از این بود که درمان تنآرامی گروهی بر کاهش نشانههای اختلال اضطراب جدایی دانشآموزان مقطع ابتدایی در دو گروه آزمایش و گواه اثربخش است. با توجه به یافتهها میتوان نتیجه گرفت که مداخلهی تنآرامی گروهی در بهبود نشانههای اضطراب جدایی دانشآموزان موثر است. بنابراین، به منظور مقابله با اختلال اضطراب جدایی کودکان، درمان تنآرامی گروهی پیشنهاد میشود. [1]. Separation Anxiety Disorder (SAD)