طراحی مدل تدوین خط مشی توسعه انرژی های تجدیدپذیر در ایران با تکیه بر سیاست های کلی نظام در بخش انرژی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری رشته مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
2 استاد، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
doi
10.30507/jmsp.2023.383586.2535چکیده
خطمشیگذاری فرآیندی است که در آن دولتها چشم انداز سیاسی خود را به برنامهها و اقداماتی تبدیل میکنند تا تغییرات مدنظر خود را ایجاد کنند. بر اساس اصل 13 سیاستهای کلی نظام مبنی بر افزایش سهم انرژیهای تجدیدپذیر در جهت منافع عمومی و در خدمت امنیت عمومی، تسریع در گسترش انرژیهای تجدیدپذیر میبایست در اولویت تصمیمگیریهای دولتی قرار گیرد. هدف این پژوهش ارائه مدلی جهت تدوین خطمشی توسعه انرژیهای تجدیدپذیر مبتنی بر سیاستهای کلی نظام در بخش انرژی است . در این پژوهش کیفی، با چهارده تن ازاساتید و خبرگان صنعت انرژیهای تجدیدپذیر در کشور، مصاحبه های نیمه ساختاریافته وعمیق صورت گرفت وداده ها با استفاده از تحلیل تماتیک، گردآوری وتحلیل شد وسپس با استفاده از روش مدلسازی ساختاری تفسیری مورد تایید قرار گرفت.. مضامین مستخرج از تحلیل تم، شامل قوانین و الزامات بالادستی، الزامات زیست محیطی، تحریمهای بینالمللی، اقتصاد طرحهای سرمایهگذاری و قوانین و الزامات بین-المللی، فرآیندها شامل مدیریت و برنامهریزی یکپارچه، امنیت انرژی، فرهنگسازی، توسعه فناوری و نتایج شامل توسعه صادرات و توسعه اقتصادی شناسایی شدند. همچنین مشخص گردید بیشترین فراوانی مربوط به متغیر قوانین و الزامات بالادستی بوده که نشان از اهمیت توجه به این متغیر در تدوین خطمشی دارد.
