موانع گذار به کشاورزی ارگانیک در بین شالیکاران استان مازندران
نویسندگان
1 استادیار، گروه اقتصاد، ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده علوم کشاورزی و صنایع غذایی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران ایران.
2 استادیار آموزشی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی مازندران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ساری، ایران
3 دانشیار، گروه اقتصاد، ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده علوم کشاورزی و صنایع غذایی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران ایران.
doi
10.22034/iaeej.2020.205833.1469چکیده
هدف این پژوهش، تحلیل موانع گذار به کشاورزی ارگانیک در بین شالیکاران استان مازندران بود. این تحقیق کیفی و از روش مطالعه موردی استفاده شده است. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه شالیکارانی بودند که گواهی تولید محصول سالم را از مؤسسه استاندارد استان مازندران دریافت نموده بودند. برای نمونهگیری از روش هدفمند استفادهشده است.بر این اساس، با 15 نفر از شالیکاران ارگانیک استان مازندران بهعنوان نمونه، مصاحبه به عمل آمد. ابزار اصلی مورد استفاده برای جمعآوری اطلاعات، پرسشنامه باز-پاسخ (پروتکل) بود و از مصاحبه عمیق و مشاهده مستقیم استفاده شد. تجزیه و تحلیل دادهها با روش شمارش، کدگذاری و توسعه طبقات انجام شد. نتایج مبین آن بود که شالیکاران برای گذار به کشاورزی ارگانیک و یا ماندن در آن با دو دسته موانع کلی، شامل چالشها و هزینهها مواجه هستند. پاسخگویان، نداشتن دانش و آگاهی، عدمحمایتهای دولتی، تولیدی و آینده هراسی را بهعنوان مهمترین چالشهای گذار به کشاورزی ارگانیک بیان نمودند و در خصوص هزینهها به هزینههای مالی و هزینهها از بعد صرف انرژی و زمان، بهعنوان مهمترین موانع گذار و یا باقی ماندن در کشاورزی ارگانیک اشاره نمودند.
