پهنهبندی شدت انحلال سنگهای کربناته در زاگرس جنوبی (مطالعة موردی: حوضة سیفآباد لاغر)
نویسندگان
1 دانشیار ژئومورفولوژی دانشگاه تهران
2 دانشجوی کارشناسیارشد ژئومورفولوژی، دانشگاه تهران
3 دانشجوی کارشناسیارشد اقلیمشناسی، دانشگاه تهران
4 دانشجوی دکتری، سنجش از دور و سامانة اطلاعات جغرافیایی دانشگاه تهران
doi
10.22059/jphgr.2015.53681چکیده
یکی از روشهای بررسیهای ژئومورفولوژی، تعیین میزان کارستی شدن و شدت فرسایش سنگهای کربناته است. در این پژوهش، با استفاده از نه متغیر سعی بر پهنهبندی شدت انحلال سنگهای کربناته در حوضة سیفآباد لاغر بوده است. دادههای مورد نیاز از منابع مختلف نظیر سازمان هواشناسی، آب منطقهای استان فارس، نقشههای زمینشناسی منطقه، و مدل ارتفاعی رقومی استخراج و لایههای لازم تهیه شد. همچنین، با استفاده از تابع گاما فازی با ضرایب مختلف تحت نرمافزار ArcGIS، نقشههای پهنهبندی شدت انحلال تهیه شد. برای ارزیابی، ضریب همبستگی خروجیها با میزان یون کلسیم محلول در آبهای زیرزمینی منطقه محاسبه شد که نشاندهندة ارتباط قوی ضریب گاما 4/0 با درونیابی یون کلسیم و تناسب این ضریب برای پهنهبندی شدت انحلال کارست است. به علاوه، حوضه دارای نرخ فرسایشی کم است و بیشینة شدت فرسایش انحلالی کارست در جنوب غربی منطقه و کمینة آن در شمال حوضه رخ میدهد. همچنین، بیشینة فرسایش انحلالی در سازندهای غیرکربناته بر نهشتههای رسوبی پادگانهای و در سازندهای کربناته بر گروه بنگستان انطباق دارد. کمترین میزان فرسایش در سازندهای کربناته در کنگلومرای بختیاری و در سازندهای کربناته در آهک آسماری و جهرم اندازهگیری شده است.
