فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی آموزش مثبت­نگری بر افزایش امید با تأکید بر قرآن و آموزه­های اسلامی در کارکنان اداره کل آموزش و پرورش استان سیستان و بلوچستان بود. پژوهش از نوع نیمه تجربی همراه با گروه تجربی و گواه بود. روش نمونه­گیری ابتدا کل جامعه آماری به تعداد 300 نفر پرسشنامه­ی امید اسنایدر را تکمیل کردند و شرکت کنندگانی که پایین­ترین نمره را اخذ کردند تعداد 50 نفر انتخاب و به صورت تصادفی در گروه تجربی و گواه جایگزین شدند. به گروه تجربی هشت جلسه­ی نود دقیقه­ای به صورت هفتگی، آموزش مثبت­نگری با تأکید بر قرآن و آموزه­های دینی ارائه گردید. در پایان آموزش، از هر دو گروه خواسته شد پرسشنامه مذکور را مجدداً تکمیل نمایند. در مرحله­ی بعد، پس از دو ماه آزمون ­پیگیری امید برای سنجش ماندگاری آموزش­های داده شده اجرا گردید. برای تحلیل داده­ها علاوه بر استفاده از آمار توصیفی از روش تحلیل کوواریانس چند متغیری (MANCOVA) و تحلیل کوواریانس تک متغیری (ANCOVA) استفاده شد. نتایج آزمون­های تجزیه و تحلیل کواریانس چند متغیری و تک متغیری نشان داد که تفاوت معنی­داری بین دو گروه در افزایش امید در مرحله پس آزمون وجود دارد. و در مرحله­ی پیگیری نیز ثبات داشته است. نتایج نشان می­دهد که آموزش گروهی مثبت­نگری با تأکید بر قرآن و آموزه‌های اسلامی در گروه تجربی نسبت به گروه گواه باعث افزایش متغیر امید و زیر مقیاس­های آن شده است. این نتایج در مرحله­ی پیگیری نیز ثبات داشته و مورد تأیید قرار گرفت.