اصالت وجود بهعنوان معیار خیر اخلاقی در فلسفه صدرا
نویسندگان
1 گروه فلسفه، دانشکده ادبیات، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.58209/jpt.2.4.311چکیده
در فلسفه صدرا وجود به عنوان خیر معرفی شده است و تشکیک وجود همزمان مراتب خیر را نیز نشان میدهد. ملاصدرا در اخلاق نیز به حسن و قبح ذاتی و عقلی باور دارد. در این مقاله از ارتباط این دو بخش از اندیشه صدرا بحث خواهیم کرد و نشان خواهیم داد اصالت وجود میتواند مبنایی عقلی برای دفاع از حسن و قبح ذاتی افعال اخلاقی باشد. ادعای اصلی این است که اصالت وجود و تشکیک در وجود ابعادی هنجاری نیز دارند. در مقایسه دیدگاه صدرا با دیدگاه دو فیلسوف معاصر او مشخص خواهد شد صدرا به دلیل آنکه با تکیه بر عقل از خیر اخلاقی دفاع میکند احکام اخلاقی را تابع اراده انسان نمیداند و دیدگاه او در برابر ارادهگرایی دکارتی قرار دارد. همچنین اخلاق واقعگرایانه او با فایدهگرایی تجربی نیز تفاوت دارد و به دلیل پیوند دادن وجود با خیر در برابر بیمعنایی و پوچگرایی است.