تحلیل گفتمان برنامۀ اول و دوم توسعۀ جمهوری اسلامی ایران در بخش آب
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، رشتۀ جامعهشناسی، دانشکدۀ علوم اجتماعی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
2 دانشیار، گروه علوم اجتماعی، دانشکدۀ علوم اجتماعی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
doi
10.30507/jmsp.2022.356491.2473چکیده
یکی از مهمترین حوزههای مرتبط با آب سیاستگذاری آن است. در دهههای مختلف در کشور قوانین، سیاستها و برنامههای مختلفی درخصوص آب تدوین شده است. هدف از پژوهش حاضر تحلیل گفتمان اسناد بالادستی آب در بازۀ زمانی 1368 تا 1378 است. جامعۀ آماری تحقیق را برنامۀ اول توسعه (1368ـ1372)، سیاستهای کلی برنامۀ دوم توسعه (1372)، برنامۀ دوم توسعه (1374ـ1378)، سیاستهای کلی برنامۀ سوم توسعه (1378) و سیاستهای کلی نظام دربارۀ منابع آب (1378) تشکیل میدهد. روش پژوهش نیز تحلیل گفتمان بهروش لاکلاو و موفه است. پرسشهای تحقیق عبارت است از: گفتمان حاکم بر اسناد بالادستی آب چه بوده است؟ دالهای مرکزی، مؤلفههای گفتمانی، زنجیرۀ همارزی و غیریتسازی حاکم که نشاندهندۀ این گفتماناند، چیست؟ از چه نظریهای بهمنظور تبیین گفتمان حاکم بر این اسناد استفاده شده است؟ تحلیل این اسناد نشان داد که گفتمان اصلی حاکم بر این دوره ایجاد رشد اقتصادی از طریق رشد بخش کشاورزی است که دالّ اصلی و نقطۀ ثقل این اسناد بهشمار میآید. این امر حاکی از توجه سیاستگذاران و تصمیمگیران به جنبههای کمّی توسعه از طریق تقویت بخش کشاورزی است. این گفتمان با غیریتسازی گفتمان توسعۀ اقتصادی در این اسناد خود را نمایان میسازد و دالهای اصلی و شناوری مثل هژمونی گفتمان بازسازی و سازندگی، گفتمان اشتغال آبمحور و هژمونی گفتمان دولت بهرهبردار مؤید این گفتمان است. گفتمان مذکور با دالهای همارزی مثل رشد و گسترش تولید داخلی در زمینۀ کشاورزی، جلب منابع جهت سرمایهگذاری و اعطای تسهیلات، و ارتقای اهداف برنامههای بخش آب و کشاورزی بهخصوص در زمینۀ آب و خاک مورد تأیید قرار میگیرد.