ارزیابی عملکرد حافظه کاری و بازداری پاسخ در افراد وابسته به متآمفتامین و افراد عادی
نویسندگان
1 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه فردوسی مشهد. مشهد. ایران(نویسنده مسئول) .ibigdeli@um.ac.
2 . استادیار گروه روانشناسی تربیتی دانشگاه سمنان، سمنان، ایران rezaei_am@yahoo.com
3 کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، سمنان. ایران kurosh_askandari@yahoo.com
4 کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، مدرس دانشگاه پیامنور واحد خواف fadaei.0057@yahoo com
doi
10.22054/jcps.2016.2384چکیده
هدف پژوهش حاضر مقایسه فرایندهای شناختی (حافظه کاری و بازداری پاسخ) در افراد وابسته به متآمفتامین بود.پژوهش حاضر از نوع علی–مقایسهای است. جامعه پژوهش کلیه افراد وابسته به متآمفتامین و افراد غیروابسته به مواد در شهر ایلام بودند. روش نمونهگیری پژوهش حاضر به شیوه دردسترس و نمونه پژوهش شامل 30 نفر وابسته به متآمفتامین، و 30 نفر از افراد عادی بود. از آزمون رنگ-واژه استروپ(نوع رایانهای) برای ارزیابی بازداری پاسخ و برای ارزیابی حافظه کاری نیز خرده آزمون فراخنای ارقام حافظه وکسلر(نوع رایانهای) مورد استفاده قرار گرفت. دادهها با روش آماری واریانس چندمتغیره تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد عملکرد افراد وابسته به متآمفتامین درمؤلفه های فراخنای ارقام رو به جلو و فراخنای ارقام معکوس با گروه بههنجار تفاوت معناداری دارد. همچنین عملکرد افراد وابسته به متآمفتامین در بازداری پاسخ تفاوت معناداری با گروه بههنجارداشت ولی در مؤلفههای زمان واکنش همخوان و زمان واکنش ناهمخوان و مؤلفههای بدون پاسخ ناهمخوان تفاوت معناداری بین دو گروه مشاهده نشد. نتایج پژوهش نشان داد که وابستگی به متآمفتامین تأثیر معناداری بر حافظه کاری و بازداری پاسخ افراد وابسته دارد.
