رابطه همخانگی در ایران: بررسی کیفی علل و انگیزههای گرایش به آن
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بندرعباس، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، بندرعباس، ایران(نویسنده مسئول) Naderk65@yahoo.com
2 فوق لیسانس مشاوره خانواده، دانشگاه هرمزگان nfcounselor@yahoo.com
3 دانشجوی دکتری مشاوره خانواده، استاد مدعو گروه علوم تربیتی دانشگاه پیام نور واحد سردشت honeybaran1390@yahoo.com
doi
10.22054/jcps.2016.2389چکیده
با توجه به ظهور شکلهای جدید روابط قبل از ازدواج در سالیان اخیر در میان جوانان، مطالعه حاضر با هدف کشف علل و انگیزههای افراد برای انتخاب این سبک زندگی انجام شد. در این مطالعه، روششناسی کیفی بهعنوان روششناسی غالب انتخاب گردید. جهت یافتن افراد نمونه از تکنیک نمونهگیری گلولهبرفی بهره گرفته شد. بعد از یافتن چند نمونه اول از طریق دوستان و آشنایان، همان نمونهها پس از مصاحبه و فرایند جلب اعتماد، رابط و واسطی شدند برای آشنایی و مصاحبه با نفرات بعدی. برای گردآوری اطلاعات از 23 زن و مرد که دارای رابطه همخانگی بودند مصاحبه عمیق و نیمهساختاریافته به عمل آمد. افراد شرکتکننده اکثراً در شهرهای بندرعباس، کرمان و تهران سکونت داشتند. دادههای بهدستآمده با رویکرد تفسیری تحلیل شدند. بعد از تجزیهوتحلیل دادهها با رویکرد تفسیری، 6 مقولهی اصلی با عناوین: آمادگی برای ازدواج و نگرانی از پیامدهای آن، مزایای اقتصادی، نیازهای عاطفی و جنسی، نگرانی از پیامدهای طلاق، کمرنگ شدن نقش نظارتی و حمایتی خانواده، آزمودن سازگاری و ازدواج آزمایشی، بهعنوان دلایل گرایش افراد به روابط همخانگی استخراج گردید.شیوع آرام و خزنده روابط همخانگی، آمار بالای طلاق، وفور خیانتهای عاطفی و جنسی افراد متأهل و شیوع سبکهای غربی روابط قبل از ازدواج همگی بنیان خانواده ایرانی را نشانه رفتهاند. و حل این معضلات نیازمند عزم جدی مسئولان و متخصصان در سطح کلان جهت بازنگری در سیاستگذاریهای شغلی، کارآفرینی، محتوای رسانه ملی، تحصیلات عالی و حوزه فرهنگ میباشد.