تأثیر مالیات نیروی کار در رفاه خانوارهای فقیر و ثروتمند در راستای اجرای سیاستهای کلی نظام جمهوری اسلامی ایران
نویسندگان
1 استادیار، گروه اقتصاد، دانشکدۀ مدیریت و علوم انسانی، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، چابهار، ایران
2 استادیار، گروه اقتصاد، دانشکدۀ مدیریت و علوم انسانی، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، چابهار، ایران
doi
10.30507/jmsp.2022.338118.2409چکیده
هدف از این مقاله بررسی و مقایسۀ اثر سیاست تغییر مالیات نیروی کار بر مطلوبیت خانوار فقیر و ثروتمند در مدل سیاست مالی بهینه، در چارچوب مدل تعادل عمومی تصادفی پویا (DSGE) با استفاده از دادههای سال 1377 تا 1399 است. تغییر مالیات نیروی کار با وجود و نقش خانوار فقیر و ثروتمند جامعه میتواند نتایج سیاستهای بهینه را در اقتصاد تغییر و سیاستهای جدیدی به سیاستگذاران پیشنهاد دهد. نتایج پژوهش نشان داد در اینگونه مدلها، نقش مالیات نیروی کار موجود در سیستم سیاستگذاری بسیار اهمیت دارد و سیاست تغییر مالیات بر نیروی کار به تغییر متفاوت در مطلوبیت خانوار فقیر و ثروتمند منجر میشود و بهدنبال آن، رفاه این دو گروه خانوار تغییرات متفاوتی خواهد داشت؛ بنابراین باید بهینهسازی سیاست پولی و مالی دولت با نگاه به سهم خانوار فقیر و ثروتمند در جامعه صورت گیرد. بررسی اثر اصلاحات مالیاتی از سوی دولت با حضور مسئلۀ رمزی در جامعهای با ترکیب خانوار ثروتمند و فقیر نشان میدهد اجرای سیاست افزایش در مالیات بر نیروی کار از سوی دولت ابتدا منجر به کاهش رفاه در کوتامدت و سپس افزایش آن در بلندمدت میشود.