تأثیر مالیات نیروی ‌کار در رفاه خانوارهای فقیر و ثروتمند در راستای اجرای سیاست‌های کلی نظام جمهوری اسلامی ایران

نویسندگان

1 استادیار، گروه اقتصاد، دانشکدۀ مدیریت و علوم انسانی، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، چابهار، ایران

2 استادیار، گروه اقتصاد، دانشکدۀ مدیریت و علوم انسانی، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، چابهار، ایران

doi
10.30507/jmsp.2022.338118.2409
چکیده

هدف از این مقاله بررسی و مقایسۀ اثر سیاست تغییر مالیات نیروی ­کار بر مطلوبیت خانوار فقیر و ثروتمند در مدل سیاست مالی بهینه، در چارچوب مدل تعادل عمومی تصادفی پویا (DSGE) با استفاده از داده­های سال 1377 تا 1399 است. تغییر مالیات نیروی­ کار با وجود و نقش خانوار فقیر و ثروتمند جامعه می‌تواند نتایج سیاست­های بهینه را در اقتصاد تغییر و سیاست­های جدیدی به سیاست­گذاران پیشنهاد دهد. نتایج پژوهش نشان داد در این‌گونه مدل­ها، نقش مالیات­ نیروی ­کار موجود در سیستم سیاست­گذاری بسیار اهمیت دارد و سیاست تغییر مالیات بر نیروی ­کار به تغییر متفاوت در مطلوبیت خانوار فقیر و ثروتمند منجر می‌شود و به‌دنبال آن، رفاه این دو گروه خانوار تغییرات متفاوتی خواهد داشت؛ بنابراین باید بهینه­سازی سیاست پولی و مالی دولت با نگاه به سهم خانوار فقیر و ثروتمند در جامعه صورت گیرد. بررسی اثر اصلاحات مالیاتی از سوی دولت با حضور مسئلۀ رمزی در جامعه­ای با ترکیب خانوار ثروتمند و فقیر نشان می­دهد اجرای سیاست افزایش در مالیات بر نیروی ­کار از سوی دولت ابتدا منجر به کاهش رفاه در کوتا‌مدت و سپس افزایش آن در بلند‌مدت می‌شود.