نگرشی گذرا بر دستیابی به تکنولوژی هستهای
نویسندگان
1 استاد حقوق بینالملل در دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی
doi
چکیده
فناوری هستهای که سرنوشت جنگ جهانی دوم را در خاور دور رقم زد، نقطه عطفی در عرصه نظام بینالمللی به وجود آورد. طی جنگ سرد، نظامهای امنیتی دفاعی بر بنیان توان هستهای پیریزی گردیدند. ایران پس از انقلاب اسلامی، در آغاز تمایلی به همکاریهای هستهای صورت گرفته در پیش از انقلاب با آلمان و فرانسه نداشت و به همین دلیل ساخت نیروگاه بوشهر ناتمام رها شد. جنگ تحمیلی عراق و بسیاری از اولویتهای ملی و امنیتی کشور سبب شد تا جمهوری اسلامی در نگرش و مواضع اولیه خود در رابطه با فناوری هستهای تجدیدنظر کند. به همین دلیل، سازمان ملی انرژی اتمی دوباره فعال شد و همکاریهای خارجی با شوروی و سپس روسیه آغاز شد. در چند سال اخیر، رویدادهایی سبب گردید تا فعالیت های ایران در رابطه با فناوری هستهای در مظان ادعاها و اتهامات شدید از سوی آمریکا و سپس اتحادیه اروپا قرار گیرد و چنین ادعا شود که روند فعالیتهای هستهای ایران تهدیدی علیه صلح و امنیت بینالمللی است. مقاله پیش روی، ابعاد گوناگون این موضوع، رابطه ایران با آژانس بینالمللی انرژی اتمی، گفتوگوهای ایران و اتحادیه اروپا را مورد بررسی قرار میدهد. در این زمینه راهبردهای تصمیمگیری و ابعاد و چالش های آن نیز ارائه میشوند.