برنامهریزی منابع انسانی در صنعت نفت با رویکرد آیندهنگاری در چارچوب سیاستهای کلی انرژی
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مدیریت دولتی، پژوهشکده مطالعات راهبردی فناوری، موسسه مطالعات بین المللی انرژی، تهران، ایران
2 استادیار، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری، رشته مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
doi
10.30507/jmsp.2022.324789.2369چکیده
هدف از این پژوهش ارائۀ مدل برنامهریزی منابع انسانی با رویکرد آیندهنگاری در چارچوب سیاستهای کلی انرژی است. روش تحلیل دادهها در بخش کیفی، تحلیل دادهبنیاد بود و در بخش کمّی نیز از مدلسازی معادلات ساختاری استفاده شد. جامعۀ آماری پژوهش در بخش کیفی شامل پانزده نفر از خبرگان و مدیران منابع انسانی شرکت ملی نفت ایران است. در بخش کیفی تحقیق، دادهها با روش مصاحبۀ نیمهساختاریافته و در بخش کمّی از طریق پرسشنامۀ محققساخته جمعآوری شد. روایی پرسشنامه و روایی سازه و پایایی با استفاده از آلفای کرونباخ محاسبه و تأیید شد. نتایج پژوهش در قالب شش مؤلفۀ شرایط علّی، پدیدهمحوری، راهبردها، شرایط زمینهای و مداخلهگر و پیامدها دستهبندی شد. شدت اثر شرایط علّی بر مقولۀ پدیدهمحوری با 0.753 محاسبه شد که نشاندهندۀ تأیید این رابطه است. عوامل مداخلهگر با شدت 0.497 و عوامل زمینهای با شدت 0.426 بر راهبردها تأثیر مثبت و معنادار دارد و راهبردها با شدت 0.842 بر پیامدها تأثیر مثبت و معنادار دارد؛ ولی تأثیر پدیدهمحوری با شدت 0.056- بر راهبردها تأیید نشد. برنامهریزی منابع انسانی در صنعت نفت مستلزم توجه به فرهنگ آیندهپژوهی است و جهت ترسیم و ایجاد آیندۀ مطلوب میتوان از آیندهپژوهی بهعنوان یک حامی بهره برد.