رویکردهای قانونگذاری در قراردادهای الکترونیک در حقوق ایران و ایالات متحده آمریکا

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج. ایران.

2 دانشیار گروه حقوق خصوصی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی. کرج،ایران.

3 استادیار گروه حقوق خصوصی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی. کرج، ایران.

doi
10.22034/ejs.2024.429504.1627
چکیده

زمینه و هدف: با توجه به گستردگی و تفاوت میان نظام حقوقی کشورهای مختلف، بررسی همه جانبه قوانین در کشورها و تطبیق آنها با حقوق ایران امری غیر قابل اجتناب است. هدف مقاله حاضر، بررسی رویکردهای قانونگذاری در قراردادهای الکترونیک در حقوق ایران و ایالات متحده آمریکا است. مواد و روش‌ها: ‌روش تحقیق به ­صورت توصیفی تحلیلی بوده؛ و این تحقیق از نوع نظری می‏باشد. روشی که برای جمع ‏آوری اطلاعات استفاده شده است، بصورت کتابخانه ‏ای است. ملاحظات اخلاقی: در تمام مراحل نگارش پژوهش حاضر، ضمن رعایت اصالت متون، صداقت و امانت‌داری رعایت شده است. یافته‌ها: در ایالات متحده،کنفرانس ملی کمیسیونرها در خصوص قوانین متحدالشکل ایالت ­ها، دو مصوبه دولتی متحدالشکل درباره اعطای اعتبار قانونی به معاملات الکترونیکی وضع کرده که عبارت است از: قانون متحدالشکل معاملات فناوری رایانه ای (یوستیا) و قانون متحدالشکل معاملات الکترونیکی (یوتا). یوستیا قراردادها یا معاملات راجع به فناوری رایانه­ ای را تحت پوشش قرار می­دهد. یک قرارداد مشتمل بر فناوری رایانه­ ای، برای مثال قرارداد راجع به خرید یک نرم افزار می­تواند به طور الکترونیک یا به روشی دیگر منعقد شود. نتیجه:‌ در خصوص محل تسلیم کالا در عقود سنتی که کالا مادی است، مشکلی پیش نمی­ آید؛ اما در عقود الکترونیکی که در بعضی مواقع کالا دیجیتالی و با عمل دانلود صورت می­گیرد، تشخیص محل تسلیم دشوار و یا حتی غیر قابل تشخیص است؛ لذا در این موارد باید محلی را برای ایفای تعهد «فرض» کرد.