سیاستهای راهبردی در طراحی و ارزیابی توسعۀ سیاسی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، رشتۀ مدیریت دولتی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بناب، بناب، ایران
2 استادیار، گروه مدیریت دولتی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بناب، بناب، ایران
3 دانشیار، گروه مدیریت دولتی، دانشکدۀ مدیریت و اقتصاد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
4 استادیار، گروه مدیریت دولتی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بناب، بناب، ایران
doi
10.30507/jmsp.2021.271744.2197چکیده
در این تحقیق، تأثیر سیاستهای راهبردی در طراحی و ارزیابی توسعۀ سیاسی بر فرایند توسعۀ سیاسی کشورهای آسیایی (ایران، ترکیه و کرۀ جنوبی) تحلیل شد. وجه مشترک این کشورها مدرنیزاسیون اقتدارگرایانه بود. نظامهای اداری بر بستری از نظامهای سیاسی قرار دارد و بوروکراسیِ دولتیِ کارآمد توان و ظرفیت دولتها برای قدم نهادن در مسیر توسعه را تسهیل میکند. توسعۀ سیاسی تعادلی مناسبترین سیاست راهبردی برای ایجاد تعادل بین دو سیستم اداری و سیاسی در فرایند توسعه است. سؤال اصلی تحقیق عبارت است از: سیاستهای راهبردی در طراحی و ارزیابی مدل ارزیابی توسعۀ سیاسی در کشورهای آسیایی چگونه است؟ در این تحقیق، از روش پیمایشی و مطالعات تطبیقی استفاده شد و دادهها با نرمافزار اسمارت پیالاس (Smart PLS) تجزیهوتحلیل گردید. یافتههای تحقیق نشان داد کشورها برمبنای توانایی تبدیل قابلیتهای نظامهای اداری به ظرفیتهای سیاسی میتوانند توسعه یابند. توسعۀ نظام سیاسی بدون اجماع نخبگان سیاسی حول محور برنامههای توسعه و برنامهریزی بلندمدت و بدون ایجاد نظامهای اداری مدرن و نهادهای مدرن سیاسی امکانپذیر نیست و بدون ثبات، مشارکت و پاسخگویی سیاسی و تثبیت نهادهای سیاسی، امکان برگشت و انحطاط توسعۀ سیاسی وجود دارد. طبق نتایج تحقیق، وضعیت کرۀ جنوبی بهتر از ترکیه و ایران است.