پژوهشی در هنر انگشترسازی سنتی قم

نویسندگان

1 مدیر گروه مطالعات عالی هنر/کاشان، داشگاه کاشان، دانشکده معماری و هنر، گروه مطالعات عالی هنر.

2 دانشجوی کارشناسی ارشد پژوهش هنر/ کاشان، دانشگاه کاشان، دانشکده معماری و هنر،گروه مطالعات عالی هنر

doi
10.22054/qjik.2018.26420.1079
چکیده

چکیده هنر فلزکاری یکی از هنرهای بومی ایران است که از دیرباز هنرمندان سنتی این سرزمین در گونه‌های مختلف و با کاربردهای گوناگون به آن اشتغال داشته‌اند. هنر صناعی انگشترسازی از‌جمله هنرهای مستظرفه در این عرصه است که علی‌رغم فراز و نشیب‌های زیادی که پشت سر گذاشته، همچنان زنده و پویا باقی مانده و بخشی از جامعه هنری ایران را پوشش می‌دهد؛ با این حال دربارة این هنر پژوهش چندانی انجام نشده است؛ لذا با توجه به ضرورت تحقیق دربارة این هنر؛ نگارندگان این مقاله کوشیدند این موضوع را بررسی کنند و بدین منظور استان قم را به عنوان یکی از مراکز اصلی این هنر انتخاب کردند. پژوهش توسعه‌ای حاضر که گردآوری اطلاعات آن به روش میدانی و کتابخانه‌ای اسنادی انجام شده، با هدف بررسی چگونگی روش ساخت و ویژگی‌های انگشترهای سنتی استان قم انجام شده است. نتایج حاصل از این پژوهش توصیفی- تحلیلی در جامعه آماری انگشترسازان قم نشانگر آن است که انگشترسازی سنتی از گذشته در قم مرسوم بوده است و در حال حاضر نیز این حرفه در شهر قم رواج دارد و تولیدات انگشتر سنتی قم نیز مانند دیگر هنرهای دستی سنتی برخلاف تولیدات انبوه ماشینی در تعداد معدود و به صورت تک، متناسب با طرح و سنگی که برای انگشتر انتخاب شده است انجام می‌شود.