تحلیل کاربست نظریۀ بازی در ارتقای شفافیت مالی شهرداری‌ها در ایران، ‌ناظر ‌بر ‌بند ‌18 سیاست‌های کلی ‌نظام‌ اداری کشور

نویسندگان

1 کارشناسی‌ارشد مدیریت شهری، دانشکدۀ شهرسازی پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 استادیار، گروه شهرسازی، دانشکدۀ شهرسازی پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.30507/jmsp.2022.312828.2328
چکیده

در ایران، سیاست‌های کلان نظام و به‌خصوص سیاست‌های کلی نظام اداری، هم‌راستا با تحولات جهانی، بر رعایت اصل شفافیت به‌طور ویژه تأکید می‌کند. شفافیت مالی و اقتصادی از حوزه‌های مطرح در مقیاس مدیریت محلی است. نظریۀ بازی، به‌عنوان یکی از روش‌های پشتیبان تصمیم‌گیری در حل مسائل و مشکلات شهری، درحال تکامل فزاینده است. در این مقاله،‌برپایۀ بند 18 سیاست‌های کلی ‌نظام ‌اداری، شفافیت مالی شهرداری‌ها و مشارکت شهروندان، به‌عنوان دو بخش اصلی در بازی، بررسی شده است. بازی نشان می‌دهد شهرداری از طریق بالا بردن مشارکت می‌تواند شاخص‌های شفافیت را تحریک کند و آن‌ها را بهبود دهد. شاخص‌های شش‌گانۀ شفافیت را می‌توان به‌وسیلۀ مشارکت و مطالبات شهروندان در امور شهری ارتقا داد. درنهایت هر دو بازی نشان می‌دهد  که استراتژی بهینه وقتی حاصل می‌شود که هم شهرداری شفافیت داشته باشد و هم شهروندان در امور مشارکت کنند که این نیز موجب ارتقای سطح شفافیت شهرداری می‌شود. از طرفی بهترین استراتژی برای مردم نیز در همین حالت تعریف می‌شود که بیشترین سود به آن‌ها می‌رسد. اما بیشترین سود وقتی نصیب شهرداری می‌شود که مردم در هیچ‌یک از مراحل درخت بازی مشارکت نکنند و به‌عنوان شهروندی منفعل در شهر حضور داشته باشند که در این حالت، شرایط برای ایجاد فساد ناشی از عدم شفافیت مهیا می‌شود.