بررسی رابطه شاخصهای غبارناکی با عمق اپتیکی ریزگردها در محدوده تالاب هورالعظیم
نویسندگان
1 کارشناسارشد، گروه طبیعت، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران
2 دانشیار گروه طبیعت، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران
3 استادیار گروه طبیعت، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران
4 دانشیار بیابانزدایی، گروه علوم و مهندسی محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه جیرفت، جیرفت، ایران
doi
10.29252/aridbiom.2023.19686.1923چکیده
پدیده گردوغبار در سالهای اخیر یکی از مهمترین چالشهای محیط زیستی بوده که فعالیتهای مخرب انسانی باعث تشدید این پدیده شده است. با توجه به این که امروزه تالابها در تعادل آب و هوا و همچنین جلوگیری از ورود ریزگردها نقش اساسی دارند، پژوهش حاضر با هدف تحلیل رابطة عمق اپتیکی ذرات آئروسلها (AOD) با شاخصهای زمینی غبارناکی در محدوده تالاب هورالعظیم انجام شد. بدین منظور، محصول روزانه AOD، باندهای سنجنده مودیس و دادههای ساعتی رخدادهای گردوغبار مربوط به 3 ایستگاه هواشناسی اهواز، صفیآباد و مسجد سلیمان در بازه زمانی 18 ساله (2000-2018) از منابع تأمین آنها، اخذ گردید. از دادههای ساعتی ثبت شده در ایستگاههای سینوپتیک برای محاسبه شاخص طوفان گردوغبار (DSI) و از باندهای سنجنده مودیس برای استخراج شاخصهای BTD، BTDI، TIIDI، TDI، Miller و NDDI استفاده شد. از روش رگرسیون خطی و غیرخطی برای تحلیل ارتباط شاخصهای مذکور با AOD بهره گرفته شد. نتایج حاصل از تحلیل ارتباط بین DSI-AOD عملکرد بسیار ضعیف این شاخص را در تحلیل رخدادهای گردوغبار در هر سه ایستگاه مطالعاتی نشان داد (R2<0.2). در ایستگاههای اهواز، صفیآباد و مسجد سلیمان حداکثر مقدار R2 به ترتیب بین AOD-BTDI (48/0)، AOD-Miller (503/0) و AOD-BTD (50/0) مشاهده شد. این نتایج بیانگر آن است که به طور متوسط حدود 50% از تغییرات عمق اپتیکی آئروسلها با استفاده از سه شاخص BTDI، Miller و BTD قابل تبیین است. بنابراین استفاده از این شاخصها به منظور تحلیل رخدادهای گردوغبار در اطراف تالاب هورالعظیم، دارای کارایی زیادی نیست.