شناسایی و اولویت‏‌بندی پیامدهای عدم نوسازی راهبردی در سازمان‌‏های توسعه‌‏ای ایران با محوریت سیاست‌های کلی نظام در بخش صنعت

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، رشتۀ مدیریت دولتی، دانشکدۀ اقتصاد، مدیریت و علوم اداری، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران

2 استادیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکدۀ اقتصاد، مدیریت و علوم اداری، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران

3 استاد، گروه مدیریت دولتی، دانشکدۀ علوم اقتصادی و اداری، دانشگاه لرستان، لرستان، ایران

4 استاد، گروه مدیریت صنعتی، دانشکدۀ مدیریت و حسابداری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

doi
10.30507/jmsp.2022.320136.2350
چکیده

  سازمان‏‌های توسعه‌‏ای با چالش‌‏های عظیمی همچون دور افتادن از فضای رقابت جهانی، فاصلۀ زیاد با رقبا و توسعه‌نیافتگی طرح‏‌های صنعتی روبه‏‌رویند. در چنین شرایطی، سازمان‏‌های توسعه‌‏ای جهت پیشبرد طرح‌‏ها و پیکره‌‏بندی مجدد قابلیت‌‏های سازمانی نیازمند نوسازی راهبردی هستند. درصورت انجام نشدنِ نوسازی راهبردی در سازمان‏‌ها، به‌طور بالقوه اعتبار و ارزش سازمان آسیب می‌‌پذیرد و منجر به کاهش سوددهی و دست‌نایابی به چشم‌‏اندازهای بلندمدت می‌‏شود. هدف پژوهش حاضر شناسایی و اولویت‌‏بندی اثرپذیری و اثرگذاری پیامدهای عدم نوسازی راهبردی در سازمان‌‏های توسعه‌‏ای با محوریت سیاست‌های کلی نظام است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از لحاظ نوع‏‌شناسی پژوهش در زمرۀ پژوهش‌های آمیخته با رویکرد کیفی و کمّی در پارادایم قیاسی ـ استقرایی است. جامعۀ آماری پژوهش در بخش کیفی استادان، مدیران و سرپرستان اسبق و فعلی در شرکت‌های دولتی تابعۀ ایدرو بود. با توجه به هدف پژوهش، نمونه‌گیری به‌صورت هدفمند، با استفاده از تکنیک گلوله‌برفی و به تعداد 22 نفر انجام شد. جامعۀ آماری پژوهش در بخش کمّی مدیران میانی و ارشد شرکت‏‌های تابعۀ ایدرو بودند که با بهره‏‌گیری از روش نمونه‏‌گیری غیراحتمالی در دسترس، 38 نفر از مدیران این حوزه در این پژوهش مشارکت کردند. در بخش کیفی، داده‌‏های به‌دست‌آمده از مصاحبه‏‌ها به استخراج چهارده پیامد عدم نوسازی راهبردی در شرکت‌‏های تابعۀ ایدرو انجامید. براساس تحلیل دیمتل، ساختار سازمانی ناکارآمد، اینرسی در تسهیم دانش و تضاد کار ـ خانواده بیشترین اثرگذاری، و تضعیف پرستیژ سازمانی، از دست دادن جایگاه شرکت در بازار و کاهش بهره‌‏وری بیشترین اثرپذیری در میان پیامدها را دارد و عوامل تردید در تصمیم‌‏گیری راهبردی، کاهش بهره‌‏وری و ساختار سازمانی ناکارآمد از پراهمیت‌‏ترین پیامدهای عدم نوسازی راهبردی به‌شمار می‌رود.