ارائه راهکارهای بهینه عملیاتی مدارهای سیکلون واسطه سنگین و فلوتاسیون کارخانه زغالشویی ممرادکو- طبس
نویسندگان
1 دانشیار دانشکده فنی و مهندسی، گروه مهندسی معدن- فرآوری مواد معدنی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین
2 کارشناس ارشد فرآوری مواد معدنی، دانشکده مهندسی معدن، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
3 سرپرست بخش کنترل فراوری کارخانه زغال شویی پروده طبس
4 مجتمع معادن زغالسنگ طبس، سازمان توسعه و نوسازی معادن و صنایع معدنی ایران (ایمیدرو)
doi
10.22034/ijme.2025.2039035.2017چکیده
در این مقاله کارایی مدارهای ثقلی سیکلون واسطه سنگین و همچنین فلوتاسیون مدار فعلی زغالشویی کارخانه ممرادکوی طبس به همراه ارایه پیشنهادات عملیاتی و اصلاحی مورد بررسی قرار گرفته است. در این راستا، نمونهبرداری از 11 جریان اصلی کارخانه، طی سه روز کاری انجام و عملکرد مدارهای سیکلون واسطه سنگین و فلوتاسیون (رافر و کلینر) در بازههای ابعادی مختلف به ترتیب با انجام آنالیزهای رهایی و غرق و شناورسازی بر روی نمونه معرف بار ورودی و مقایسه آن با شرایط واقعی دستگاه پایش شد. به دلیل گسترده بودن بازه ابعادی (صفر تا 0.5 میلیمتر) بار ورودی فلوتاسیون و وجود رس، کارایی فلوتاسیون در ابعاد زیر 75 میکرون پایین بوده و بازیابی و کارایی جدایش این بخش از ذرات به ترتیب 30 و 23.8 درصد است. علاوه براین، بر مبنای نتایج غرق و شناورسازی بازههای ابعادی مختلف محصولات سیکلون واسطه سنگین، مقدار خطای جدایش احتمالی (Ep) پایین ذرات در محدوده ابعادی 0.5 تا 1 و 0.5- میلیمتر که به ترتیب 0.17 و 0.21 است، نشاندهنده عملکرد ضعیف سیکلون واسطه سنگین در جدایش ذرات کوچکتر از 1 میلیمتر بار ورودی است. بر اساس نتایج بدست آمده، با محدود کردن ابعاد ورودی فلوتاسیون به 150- میکرون، امکان افزایش راندمان از 36 به 59 درصد امکانپذیر است. از طرفی، فرآیندهای ثقلی به دلیل سادگی عملیات و پایین بودن خطای جدایش، عملکرد مطلوبتری نسبت به فلوتاسیون در بازههای ابعادی درشت (0.15+ 0.7 – میلیمتر) دارند که افزایش 7 درصدی راندمان در این ابعاد با روش ثقلی نسبت به فلوتاسیون قابل دستیابی است. بنابراین، استفاده از تجهیزاتی مانند اسپیرال برای پرعیارسازی ذرات 0.15+ تا 1 میلیمتر، منجر به افزایش 3 درصدی راندمان کارخانه میشود.