تأثیر سن بازنشستگی و راهبردهای اشتغال در بازار نیروی کار ایران براساس سیاستهای کلی جمعیت
نویسندگان
1 دانشیار، گروه اقتصاد، دانشکدۀ اقتصاد، مدیریت و حسابداری، دانشگاه یزد، یزد، ایران
2 استادیار، گروه اقتصاد، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه میبد، میبد، ایران
3 کارشناسیارشد رشته اقتصاد، دانشکدۀ اقتصاد، مدیریت و حسابداری، دانشگاه یزد، یزد، ایران
doi
10.30507/jmsp.2021.297028.2290چکیده
اشتغال گروههای سنی مختلف یکی از بحثهای اصلی سیاستگذاران بوده است. نهاد دولت در قالب نظام تأمین اجتماعی بهدنبال راهکاری است تا با ایجاد فرصتهای شغلی جدید، اشتغال گروههای سنی جوانتر را افزایش دهد. یکی از این راهکارها تغییر سن بازنشستگی است. هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر سن بازنشستگی بر اشتغال و بیکاری است. در این پژوهش، با بهرهگیری از توابع کشش جانشینی ثابت آشیانهای دومرحلهای و استفاده از روشهای برآوردی غیرخطی، جانشینی نیروی کار سالمند و جوان در بازار کار ایران در سالهای 1397 تا 1384 بررسی و تأثیر تغییر سن بازنشستگی بر ترکیب اشتغال گروههای سنی تشریح شده است. همچنین با توجه به میزان جانشینی محاسبهشده میتوان اثر تغییر سن بازنشستگی بر پایداری مالی سیستم تأمین اجتماعی را پیشبینی کرد. نتایج نشان داد که درجۀ جانشینی نیروی کار جوان و سالمند در بازار کار ایران 42 درصد بوده و لذا با بازنشسته شدن هر 100 نفر، فقط 42 نفر از افراد جوان مشغول به کار میشوند. بنابراین سیاست تغییر سن بازنشستگی چندان مؤثر نخواهد بود. همچنین با توجه به اینکه سیستم تأمین اجتماعی در ایران از نوع حقوق، تعریف شده و تأمین مالی آن بهصورت پرداخت جاری است، این سیاستها ممکن است پایداری مالی تأمین اجتماعی در ایران را با مسائلی روبهرو کند.
