الگوی تدابیر مهارگر فساد عرفی در سازمانهای دولتی ایران
نویسندگان
1 استاد، گروه مدیریت دولتی، دانشکدۀ مدیریت و حسابداری، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استاد، گروه حسابداری، دانشکدۀ مدیریت و حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد چالوس، چالوس، ایران
3 استاد، گروه مدیریت دولتی، دانشکدۀ مدیریت و حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد چالوس، چالوس، ایران
4 استادیار، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد چالوس، چالوس، ایران
doi
10.30507/jmsp.2021.263119.2179چکیده
فساد اداری مسئلهای است که از گذشته تا کنون گریبانگیر سازمانهای دولتی بوده و هستۀ اندیشۀ بسیاری از دانشمندان و متفکران علوم مدیریتی، سیاسی و اجتماعی را تشکیل داده است. گسترش فساد در سطح جهانی سبب شد مبارزه با آن بهصورت یک امر فراملی و جهانی درآید. زمانی که فساد در سازمانهای دولتی گسترش مییابد، به یک عرف غلط تبدیل میشود و دیگر مهار فساد عرفی و مبارزه با آن فقط از طریق اصلاح الگوها و بستههای رفتاری محقق میگردد. در این پژوهش، با استفاده از روش کیفی و تئوری دادهبنیاد، درگام اول به مفهومپردازی فساد عرفی در سازمانهای دولتی ایران پرداخته شد؛ فسادی که در بین سازمانهای دولتی ایران شایع و به امری گریزناپذیر تبدیل شده است. در گام بعدی، مؤلفههای فساد عرفی شناسایی شد و درنهایت تدابیر مهارگرِ فساد عرفی در سازمانهای دولتی ایران در عرصههای مختلف (حاکمیتی، ساختاری، مدیریتی و...) ارائه گردید.
