الگوی تدوین سیاستهای دیپلماسی اقتصادی جمهوری اسلامی ایران مبتنی بر بررسی اسناد بالادستی
نویسندگان
1 استاد، گروه اقتصاد انرژی، دانشکدۀ معارف اسلامی و اقتصاد، دانشگاه امام صادق(ع)، تهران، ایران
2 دانشجوی کارشناسیارشد پیوسته، رشتۀ معارف اسلامی و اقتصاد، دانشکدۀ اقتصاد، دانشگاه امام صادق(ع)، تهران، ایران
3 دانشجوی کارشناسیارشد پیوسته، رشتۀ معارف اسلامی و مدیریت بازرگانی، دانشکدۀ مدیریت، دانشگاه امام صادق(ع)، تهران، ایران
doi
10.30507/jmsp.2021.288290.2258چکیده
دیپلماسی اقتصادی فن پیادهسازی سیاست خارجی است که منافع اقتصادی کشور را دنبال میکند و از توان اقتصادی در سطوح دوجانبه، منطقهای و بینالمللی بهرهمند میشود. کیفیت دیپلماسی اقتصادی در هر کشور متأثر از خطمشیهای سیاستی است که عمدتاً در ضمن اسناد بالادستی تعیین، هدایت و ارزیابی میگردد. هدف این پژوهش ارائۀ الگوی تدوین سیاستهای دیپلماسی اقتصادی مبتنی بر تحلیل و استخراج رویههای مفهومی آمده در اسناد بالادستی پیشینی است. سند چشمانداز 1404، سیاستهای کلی برنامۀ چهارم، پنجم و ششم توسعه، و سیاستهای کلی اقتصاد مقاومتی اسناد منتخب جهت انجام این پژوهش بهشمار میآیند. پژوهش حاضر براساس روش کیفی تحلیل مضمون از نوع اکتشافی انجام شده و روش گردآوری اطلاعات از نوع کتابخانهای است. در این روش، پس از گزینش بندهای مرتبط با حوزۀ موضوعی پژوهش و انجام کدگذاری باز، درمجموع 172 مضمون پایه و 35 مضمون سازماندهنده ذیل 12 مضمون فراگیر (بازطراحی سیاست خارجی با اولویت اقتصادی و رویکرد تمدنی، منطقهگرایی، انتقال فناوری، بهبود تجارت خارجی، بهرهمندی از سرمایهگذاریهای خارجی، تعامل سازنده با رژیمها و سازمانهای اقتصادی منطقهای و بینالمللی، ارتقای برند ملی ایران، تقویت لجستیک تجاری، بهرهبرداری از موقعیت جغرافیایی، تدوین نقشۀ راه، مقابله با مخاطرات و اختلالهای اقتصادی خارجی و تقویت دیپلماسی انرژی) استخراج و با استفاده از آن مدل اکتشافی مورد نظر حاصل شد. درنهایت الگوی پیشنهادی برای تدوین سیاستهای دیپلماسی اقتصادی جمهوری اسلامی ایران نشان داد که تنظیم سیاستهای دیپلماسی اقتصادی در دورۀ پیشِرو باید ضمن ارتباط معنادار در نسبت با برنامههای پیشینی، اقدام به حفظ نقاط مثبت، جبران کمبودها و لحاظ نمودن اقتضائات نوین کند.