بررسی ارتباط همزمان تابآوری و رشد اقتصادی با تأکید بر سرمایهگذاری خارجی
نویسندگان
1 دانشیار، گروه اقتصاد، دانشکدۀ اقتصاد، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
2 استادیار، گروه اقتصاد، پژوهشکدۀ مطالعات اسلامی در علوم انسانی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.30507/jmsp.2021.294256.2282چکیده
با توجه به اهمیت رشد اقتصادی پایدار برای هر کشوری، اقتصاددانان میکوشند میزان تأثیرگذاری متغیرهای مختلف را بر رشد اقتصادی مورد بررسی قرار دهند و نظام تصمیمگیری و تصمیمسازی خود را بر آن متمرکز کنند. سیاستگذاران اقتصادی در ایران نیز درجهت دستیابی به اهداف اقتصادی چشمانداز 1404، رشد 8درصدی تولید ناخالص داخلی را در برنامههای پنجسالۀ کشور هدفگذاری کردهاند که بهدلایل مختلفی، ازجمله فضای نامناسب کسبوکار و ساختار نامناسب اقتصادی و نیز فشارهای خارجی از طرف کشورهای سلطهگر، تا کنون بهصورت پایدار محقق نشده است و فاصلۀ زیادی با آن وجود دارد. یکی از مؤلفههای شتابدهنده و ملزومات رشد اقتصادی در ادبیات علم اقتصاد، تکیه بر شناخت و احیای ظرفیتها و افزایش انواع سرمایهگذاری داخلی و خارجی در اقتصاد است. نقش سرمایهگذاری خارجی در بندهای 10 و 12 سیاستهای کلی اقتصاد مقاومتی و تأثیر آن بر مقاومت اقتصادی تصریح شده است که میتواند بستر رشد اقتصادی پایدار را فراهم کند. در این مقاله، با استفاده از روش سیستم معادلات همزمان، به بررسی تأثیرپذیری رشد اقتصادی از تغییرات سرمایهگذاری خارجی و شاخص تابآوری در اقتصاد ایران طی سالهای 1375 تا 1399 پرداخته شده است. نتایج این پژوهش بیانگر رابطۀ مثبت و معنادار رشد اقتصادی با تابآوری، درجۀ باز بودن اقتصاد و نرخ رشد سرمایۀ فیزیکی است. همچنین در معادلۀ دوم بین رشد اقتصادی و تابآوری ارتباط مثبت و معنادار وجود دارد.