ارائۀ الگویی برای ارزش‌گذاری شرکت‌های نوپا در پارک‌های علم و فناوری در راستای تحقق سیاست‌های کلی بخش اشتغال

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، رشتۀ کارآفرینی، دانشکدۀ مدیریت و حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین، قزوین، ایران

2 استادیار، گروه کارآفرینی، دانشکدۀ کارآفرینی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 استادیار گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین، قزوین، ایران

4 استادیار، گروه مدیریت، مؤسسۀ عالی آموزش و پژوهش مدیریت و برنامه‌ریزی، تهران، ایران

doi
10.30507/jmsp.2021.298273.2292
چکیده

اشتغال از مهم‌ترین مباحث در جامعه است. با توجه به اهمیت سیاست اشتغال در سیاست‌های کلی نظام، استفاده از الگوی مناسب ارزش‌گذاری درجهت تأمین مالی و جذب سرمایۀ شرکت‌های نوپا به‌منظور توسعۀ کسب‌وکار و ورود موفق به بازار امری ضروری است. این پژوهش با هدف تعیین عوامل مؤثر و میزان تأثیرگذاری آن‌ها در ارزش‌گذاری شرکت‌های نوپا در راستای سیاست‌های کلی بخش اشتغال انجام ‌شده است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی است و به‌شیوۀ پیمایشی مقطعی و علّی انجام ‌شده است. ابزار جمع‌آوری داده‌ها پرسش‌نامه بوده است. جامعۀ آماری شرکت‌های نوپا مستقر در پارک‌های علم و فناوری کشور بوده که با روش نمونه‌گیری تصادفی ساده، تعداد 168 پرسش‌نامۀ قابل بهره‌برداری از آن‌ها جمع‌آوری شد.  به‌منظور تجزیه ‌و تحلیل داده‌ها از تحلیل عامل اکتشافی و تحلیل رگرسیون چندمتغیره استفاده ‌شده است که بر این اساس، شش عامل اصلی اثرگذار بر ارزش‌گذاری شرکت‌های نوپا شناسایی شد: 1. قدرت و کیفیت تیم کارآفرین؛ 2. مزیت رقابتی؛ 3. زیرساخت یا بستر مناسب؛ 4. پایداری؛ 5. بازاریابی ثانویه؛ 6. شرایط اقتصادی و سیاسی. همچنین با توجه به نتایج رگرسیون، عامل چهارم یعنی پایداری بیشترین تأثیر را بر متغیر وابسته دارد و بعد از آن به‌ترتیب عامل سوم زیرساخت یا بستر مناسب، عامل پنجم بازاریابی ثانویه، عامل ششم شرایط اقتصادی و سیاسی، عامل دوم مزیت رقابتی و عامل اول قدرت و کیفیت تیم کارآفرین بعد از عامل چهارم بر متغیر وابستۀ ارزش تأثیرگذارند.