به گزینی مکان های مستعد توسعه مزارع خورشیدی در استان خراسان جنوبی با استفاده از روش Fuzzy-AHP
نویسندگان
1 استادیار دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، ارزیابی محیط زیست، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد، مهندسی علوم محیط زیست، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.29252/aridbiom.2021.16200.1837چکیده
در سالهای اخیر میل رو به گسترشی نسبت به استفاده از انرژی خورشیدی، بهعنوان یکی از انرژیهای پاک و نوین در میان کشورهای جهان دیده میشود. استان خراسان جنوبی از مناطق کمتر توسعه یافته ایران است که انتقال حاملهای انرژی به این استان پرهزینه است. از طرفی توسعه مزراع کشاورزی در استان خراسان جنوبی با توجه به کمبود منابع آبی در اقلیم خشک و کویری با چالش جدی مواجه است. بنابراین توسعه مزارع خورشیدی میتواند جایگزین خوبی برای توسعه مزارع کشاورزی به ویژه محصولات آب بر باشد. هدف این پژوهش شناسایی مکانهای بهینه توسعه مزارع خورشیدی در استان خراسانجنوبی است. مراحل مختلف این پژوهش در شش گام انجام شده است. ابتدا به کمک روش دلفی معیارهای تأثیرگذار بر مکانیابی مزارع خورشیدی شناسایی شد. در گام دوم به کمک اساتید و افراد متخصص حوزه محیطزیست معیارها با کدنویسی، رتبهبندی و غربالگری شد. در گام سوم پایگاه داده مکانی معیارهای مؤثر تشکیل شد. در گام چهارم وزن معیارهای اثرگذار از طریق روش تحلیل سلسله مراتبی (AHP) محاسبه گردید. در گام پنجم لایههای معیارهای مؤثر طبقهبندی و کدگذاری شد. در گام نهایی نیز، رویهمگذاری فازی لایههای معیار فازی وزندار شده با عملگر فازی گاما انجام گرفت. نتایج نشان داد، در استان خراسان جنوبی شهرستانهای طبس (1/387 کیلومترمربع)، نهبندان (4/120 کیلومترمربع) و سرایان (119 کیلومترمربع) به ترتیب مکانهایی با توانمندی بسیار بالا در توسعه مزارع خورشیدی در استان هستند. همچنین میزان مساحت بهینه به تفکیک شهرستانهای استان در سطح متوسط، مطلوب و بسیار مطلوب برای بهرهبرداری در شرایط متفاوت ارائه گردید. نتایج فعلی این پژوهش و حتی تغییر شرایط موجود با اجرای مجدد رویکرد ارائه شده میتواند تصمیمات مدیران را آگاهانه به سمت توسعه خردمندانه منطقه، استفاده از ظرفیتهای محیطزیست و انرژیهای نوین سوق دهد.