برنامه ریزی راهبردی برای توسعه پایدار در مناطق خشک (مطالعه موردی: منطقه حفاظت شده کهیاز استان اصفهان)
نویسندگان
1 دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، ایران
2 دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، ایران
doi
10.29252/aridbiom.2020.2003چکیده
مناطق حفاظتشده از جمله مهمترین مناطقی هستند که برای حفاظت از گونههای گیاهی و جانوری در درازمدت دارای حائز اهمیت هستند. شناخت فرصتها و تهدیدها در این مناطق جهت برنامهریزی راهبردی به منظور دستیابی به توسعه پایدار ضروری است.تجزیه و تحلیل نقاط قوّت، ضعف، تهدیدها و فرصتها (SWOT) یکی از کاربردیترین رویکردهای شناخت و سنجش وضعیت است. هدف از تحقیق حاضر بررسی و تحلیل نقاط قوّت، ضعف، تهدیدها و فرصتها در منطقه حفاظتشده کهیاز با استفاده از رویکردهای کمّی و کیفی نظیر SWOT، فرآیند تحلیل سلسله مراتبی و ماتریس برنامهریزی راهبردی کمّی و ارائه راهکار مدیریتی مناسب برای توسعه پایدار در این منطقه است. نتایج نشان داد که بالا بودن تنوعزیستی، حضور گونههای شاخص نظیر هوبره و چشماندازهای زیبا و بکر مهمترین نقاط قوّت این منطقه و نزدیکی به منطقه گردشگری زواره و پناهگاه حیاتوحش خارو و نزدیکی به مراکز جمعیتی مهمترین فرصتهای منطقه است. مهمترین نقاط ضعف، کمبود نیروی انسانی و تجهیرات حفاظتی، حضور دامداران در منطقه و نبود مدیران آگاه و ضعف مدیریت آنها و مهمترین عوامل تهدیدکننده در منطقه کهیاز، چرای بیرویه دام، شکار غیرمجاز و نامناسب بودن زیرساخت و عدم سرمایهگذاری در منطقه شناسایی شد. ماتریس برنامهریزی راهبردی کمّی نشان داد بهترین راهبرد مدیریتی در این منطقه، توسعه گردشگری است. تنوع چشماندازهای طبیعی و بکر و تنوع حیاتوحش منطقه شرایط مناسبی برای برگزاری تورهای طبیعتگردی فراهم میکند. توسعه زیرساختها و امکانات موردنیاز، تبلیغات مؤثر با استفاده از فناوریهای جدید و سرمایهگذاری مناسب در این حوزه ضروری است.
