ارجحیت غذایی یوز آسیایی Acinonyx jubatus venaticus در پناهگاه حیاتوحش نایبندان
نویسندگان
1 دانشیار، گروه محیط زیست طبیعی و تنوع زیستی، دانشکده محیط زیست، کرج، ایران.
2 سازمان حفاظت محیط زیست، پروژه بین المللی حفاظت از یوزپلنگ آسیایی، تهران، ایران.
3 سازمان حفاظت محیط زیست، پروژه بین المللی حفاظت از یوزپلنگ آسیایی، تهران، ایران.
4 دانشجوی کارشناسی ارشد محیط زیست، زیستگاه ها و تنوع زیستی، پژوهشکده علوم محیطی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
doi
10.29252/aridbiom.2020.1815چکیده
یوز آسیایی به عنوان گونه نماد ملی و کمیابترین گربهسان کشور، در رده به شدت در خطر انقراض طبقه بندی شده است. آگاهی از رژیم غذایی این گونه به عنوان یکی از مهمترین ابعاد اکولوژیکی آن، جهت مدیریت و برای حفاظت صحیح گونه و طعمههای آن، از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. در این مطالعه به بررسی انتخاب طعمه یوز آسیایی در پناهگاه حیات وحش نایبندان طبس، بهعنوان وسیعترین منطقه تحت حفاظت ایران پرداخته شده است. دراین ارتباط تمام مشاهدات مستند و مستقیم یوز آسیایی که در طول سال های 1380 تا پایان سال 1395 بر روی لاشه طعمه ثبت شده، جمع آوری گردید. مقایسه و تحلیل این مشاهدات و سرشماری ها نشان داد، میزان طعمهخواری گونه تنها مرتبط با فراوانی طعمهها نبوده و انتخاب طعمه علاوه بر فراوانی به تیپ زیستگاه نیز وابسته است. سمداران متوسط جثه به ویژه قوچ و میش از اهمیت بسیاری در رژیم غذایی یوز برخوردار هستند.
