بررسی اثربخشی بسته آموزشی «کاهش اهمالکاری» بر افزایش پیشرفت تحصیلی و کاهش اهمالکاری تحصیلی دختران دانشجوی دوره کارشناسی
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای روان شناسی تربیتی دانشگاه آزاد اسلامی- ایران- اصفهان– خوراسگان
2 استاد یار دانشگاه آزاد اصفهان
3 استاد روان شناسی دانشگاه اصفهان
4 استاد روان شناسی رشد دانشگاه آزاد اسلامی - واحد علوم تحقیقات تهران
5 استادیار روانشناسی تربیتی دانشگاه شهید بهشتی
doi
چکیده
اهمالکاری تحصیلی به معنای تأخیر تعمّدی در انجام تکالیف و موضوعات تحصیلی و به تعویق انداختن آنها تا دقیقه آخر تعریف شده است که با پیامدهای منفی زیادی همراه میباشد. اهداف اصلی این پژوهش طراحی و آموزش بسته آموزشی، جهت کاهش اهمالکاری تحصیلی و افزایش پیشرفت تحصیلی دانشجویان است. این پژوهش شبه آزمایشی و از نوع پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل و جامعه پژوهش تمامی دانشجویان اهمالکار مقطع تحصیلی کارشناسی دانشگاه تهران بوده است. نمونه پژوهش، 28 دانشجوی اهمالکار تحصیلی دختر بودند که در ابتدا با روش انتخاب هدفمند گزینش و سپس به طور تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. ابزار استفاده شده، بسته آموزشی بود که در 5 بخش تنظیم گردیده بود. از جمله، آشنایی با مفهوم اهمالکاری تحصیلی، کمالگرایی، آموزش هدفگزینی صحیح و مدیریت زمان، آشنایی با راههای شناخت رشته تحصیلی خود، آموزش و ترغیب جهت ارزشگذاری نسبت به اهداف تحصیلی. روایی ابزار توسط متخصصان تأیید و ضریب توافقی محاسبه شده بین نظر متخصصان (05/5) بوده است. دادههای جمعآوری شده با روشهای آماری آزمون t مستقل و وابسته، و تحلیل واریانس آمیخته، تجزیه و تحلیل شدند. نتایج، فرضیههای پژوهش را مبنی بر کاهش اهمالکاری تحصیلی (002/0 sig=) و افزایش پیشرفت تحصیلی دانشجویان (04/0 sig=)، تائید کرد. یافتهها نشاندهنده این است که اهمالکاری تحصیلی به عنوان مشکل شایع در بین دانشجویان دارای قابلیت مداخله و کاهش میباشد که این مداخله با نتایج مثبت و باارزشی همراه است.