بررسی قابلیت های تصاویر رقومی هوایی دوربین UltraCam-D در تشخیص گونههای کنار و گون مناطق نیمهخشک (مطالعه موردی پشتکوه استان بوشهر)
نویسندگان
1 استاد، ﮔﺮوه جنگلداری، دانشکده ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻃﺒﻴﻌﻲ، داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﻛﺸﺎورزی و ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻃﺒﻴﻌﻲ ﺳﺎری، ساری، اﻳﺮان.
2 استاد، ﮔﺮوه جنگلداری، داﻧﺸﻜﺪه ﻋﻠﻮم ﺟﻨﮕﻞ، داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﻛﺸﺎورزی و ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻃﺒﻴﻌﻲ ﮔﺮﮔﺎن، ﮔﺮﮔﺎن، اﻳﺮان.
3 داﻧﺸﺠﻮی دﻛﺘﺮی جنگلداری، داﻧﺸﻜﺪه ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻃﺒﻴﻌﻲ، داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﻛﺸﺎورزی و ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻃﺒﻴﻌﻲ ﺳﺎری و پژوهشگر بخش جنگل و مرتع، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان بوشهر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، بوشهر، ایران.
doi
10.29252/aridbiom.2020.1817چکیده
این تحقیق با هدف بررسی قابلیتهای تصاویر رقومی UltraCam-D در شناسایی و تفکیک گونههای درختچهای کنار و بوتهای پایای گون و تهیه نقشه پراکنش آنها، در بخشی از مناطق نیمهخشک استان بوشهر انجام شد. روشهای مختلف بارزسازی شامل آنالیز بافت، تجزیه مؤلفههای اصلی و نسبتگیری بر روی باندها اعمال شد. میان این باندها پنج گروه باندی شامل باندهای اصلی، مجموعه باندی حاصل از آنالیز بافت تصویر، باندهای اصلی به همراه شاخصها و باند اول حاصل از تجزیه مؤلفههای اصلی و مجموعه بهترین باندهای حاصل ازحد شاخص مطلوبیت انتخاب شد. نمونههای تعلیمی به روش میدانی تهیه شد و سپس 70 درصد نمونهها با الگوریتمهای مختلف طبقهبندی کننده پیکسل پایه شامل فاصله ماهالانوبیس، حداکثر احتمال، شبکه عصبی، ماشین بردار پشتیبان و جنگل تصادفی برای طبقهبندی گروه های باندی استفاده شد. ارزیابی صحت نتایج با استفاده از 30 درصد از نمونههای واقعیت زمینی انجام شد. بر اساس نتایج، بالاترین صحت کلی (85/69 درصد) و ضریب کاپا (0/72) در تفکیک سه کلاس گونه درختچهای کنار، بوتهای پایا گون و خاک با سایر پوشش گیاهی مختلط، مربوط به طبقهبندی با الگوریتم فاصله ماهالانوبیس اعمالشده بر مجموعه باندهای اصلی، اولین باند حاصل از تجزیه مولفه اصلی (PC1)، شاخص گیاهی (NDVI) و شاخص پوشش گیاهی تعدیل کننده اثر خاک (SAVI) بود. بهطورکلی بررسی نتایج حاصل از طبقهبندی با روش پیکسل پایه نشاندهنده کارآیی قابلقبول دادههای رقومی UltraCam-D در شناسایی و تفکیک گونههای مناطق بیابانی به ویژه گونههای درختچهای کنار از گون و سایر گونههای بوتهای است.
