بررسی تجربی اثرات سیاستهای توسعهای ارتباطات و فناوری اطلاعات بر رشد اقتصادی ایران
نویسندگان
1 استاد یار گروه اقتصاد،دانشکده اقتصاد و علوم اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
2 استادیار گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و علوم اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
3 کارشناسی ارشد اقتصاد، دانشکده اقتصاد و علوم اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
doi
10.30507/jmsp.2021.105737چکیده
فناوری اطلاعات و ارتباطات یکی از ابزارهای ضروری برای گسترش فعالیتهای اقتصادی و تسریع رشد اقتصادی است. در این تحقیق، با استفاده از یک مدل FAVAR با پارامترهای متغیر در طول زمان (TVP-FAVAR) نحوۀ اثرگذاری عوامل مؤثر بر تولید ناخالص داخلی سرانه با تأکید بر شاخص فناوری اطلاعات و ارتباطات محاسباتی بررسی شده است. بر این اساس، با استفاده از دادههای سا لهای 1365 تا 1395 به تحلیل اثرات شوکهای وارده بر متغیرهای فناوری اطلاعات و ارتباطات، شاخص درجۀ باز بودن اقتصاد، نسبت مخارج مصرفی دولت به تولید ناخالص داخلی، تشکیل سرمایۀ ثابت ناخالص و نیروی کار فعال بر تولید ناخالص داخلی سرانۀ ایران پرداخته شده است. براساس نتایج، اثرات فناوری اطلاعات و تشکیل سرمایۀ ثابت ناخالص بر تولید ناخالص داخلی سرانه در تمام دورۀ مورد بررسی مثبت است. همچنین نیروی کار فعال و شاخص درجۀ باز بودن اقتصاد اثرات مثبت بر تولید ناخالص داخلی سرانه داشتهاند. نتایج بیانگر یک همزمانی در اثرگذاری غیرخطی متغیرهای مدل بر تولید ناخالص داخلی سرانه است؛ به طوری که در برخی از دورهها مانند سالهای 1369 تا 1373 که اثرات مثبت شوک به تشکیل سرمایۀ ثابت ناخالص به تولید ناخالص داخلی سرانه کاهش یافته، شاهد کاهش اثرگذاری اثرات مثبت آزادسازی تجاری و افزایش اثرگذاری مخارج مصرفی دولتی بر تولید ناخالص داخلی سرانه نیز هستیم. بر این اساس، نتایج تحقیق لزوم استفاده از مدلهای غیرخطی در بررسی عوامل مؤثر بر تولید ناخالص داخلی سرانه را نشان میدهد.