تاثیر شرایط رشد ریز نمونه و تنظیم کنندههای رشد بر القاءکالوس گیاه سیبزمینی (Solanum tuberosum L.)
نویسندگان
1 استادیار، دانشکده کشاورزی سنقر، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
doi
چکیده
امروزه تکنیکهای کشت بافت گیاهی به عنوان ابزار مفیدی برای ایجاد تنوع ژنتیکی به منظور بهنژادی محصولات کشاورزی و همچنین تولید گیاهان عاری از ویروس به کار میروند. هدف از این پژوهش ارائه یک روش مؤثر بر کالوسزایی و باززایی در گیاه سیبزمینی میباشد. این تحقیق به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح پایه کاملاً تصادفی با 3 تکرار اجرا شد. در این تحقیق بهمنظور ایجاد کالوس، ریزنمونههای مختلف (ساقه، برگ و غده) سه رقم سیبزمینی (سانته، آگریا و مارفونا) روی محیط کشت MS حاوی غلظتهای مختلف 2-4,D، NAA، IAA، IBA و پیکلورام به تنهایی و به همراه کینتین و BAP قرار داده شدند. محیط کشت MS حاوی 2 میلیگرم در لیتر 2-4,D با غلظتهای مختلف کینتین بهعنوان بهترین محیطهای کشت کالوسزایی انتخاب شدند. واکنش سه رقم سیبزمینی به محیط کشت القاء کالوس متفاوت بود بدین صورت که رقم مارفونا بیشترین و رقم سانته کمترین میزان کالوسزایی را در کلیه محیطهای کشت القاء کالوس داشتند. کالوسها بهطور مطلوب روی محیط کشت MS حاوی 3 میلیگرم در لیتر 2-4,D و 5/0 میلیگرم در لیتر اسید جیبرلیک باززا و در محیط حاوی 2 میلیگرم در لیتر IBA ریشهدار شدند.